Διάλογος Ελλήνων πολιτών 25-05-2008

Ένας ρωτά-Πώς βλέπεις την απαίσια διατροφική μας κρίση,
που όλα με ορυκτέλαιο τα έχουν εμπλουτίσει;
Ο άλλος απαντά:-Τρίτη στη γιουροβίζιον ήρθε η Καλομοίρα
κι έτσι στενοχωρέθηκε πολύ η κακομοίρα

25-05-2008

Αίτημα για τον υπουργό οικονομικών 28-5-2008

Δουλευταρά μου, υπουργέ των οικονoμικών
και εισηγητή προτάσεων μεταρρυθμιστικών,
που τον ΟΤΕ* επούλησες μ’επιτυχία μεγάλη
και μπήκαν στα ταμεία σου ευρώ με το τσουβάλι,
πριν ξεπετάξεις τα ΕΛΤΑ, τα αστικά, τα τρένα
και πάθεις υπερκόπωση, βοήθησε κι εμένα
να βρούμε αγοραστή καλό και για το ποίμνιό μου
με εξήντα γιδοπρόβατα που έχω στο χωριό μου.
Θα δώσω και το μάνατζμεντ, γιατί ο τσοπάνος που’χα
μ’ένα κριάρι το’σκασε και δυο τσουβάλια ρούχα.
Τους κύνες τους ποιμενικούς και μία λαγωνίκα
θα τους προσφέρω χάρισμα τουτέστιν πανωπροίκα.
Εγώ θα βγω στη σύνταξη λιγάκι πριν πεθάνω
μα λόγω των ρευματισμών άλλη δουλειά δε κάνω
κι έτσι όσα ευρώ μας δώσουνε, για τόκο θα τα βάλω
μήπως το παξιμάδι μου μ’αυτό τον τρόπο βγάλω.
Μα θα’θελα το μάνατζμεντ εσύ να το κρατήσεις,
γιατί’ναι η πιο συμφέρουσα για την πατρίδα λύσις.
Ίσως και άλλοι υπουργοί παραδειγματιστούνε
και με κοπάδια στα βουνά και τις ραχούλες βγούνε.
Θα καταλάβουν γρήγορα εκεί πως έχουν θέση
και όχι απ’τα γραφεία τους να μας φοράνε φέσι.

28-05-2008

Με τιμή
Μήτρος Βλάχος

*Ο Αλογοσκούφης πούλησε τον ΟΤΕ σε γερμανική εταιρία

Διαχρονικά Διατροφικά Σκάνδαλα

Α) 2036 μ.Χ.  Οι αιωνόβιοι

Στο χωριό το Κρυονέρι,
έξω από ‘να μαγαζί,
αραγμένοι ‘ναι τρεις γέροι.
Οι δυο κάθονται μαζί
και παράμερα ο άλλος
που φαινόταν πιο μεγάλος.
Πλησιάζω κι ερωτώ
να μου πουν για τη ζωή τους ,
ηλικία και πιοτό
και κυρίως την τροφή τους.

Πρώτος  γέρος

-Είμαι του Βόλου γέννημα, της Θεσσαλίας θρέμα
και έσκαβα με το τσαπί  τη μέρα ένα στρέμα.
Με τα ποδάρια γύρισα τον Κίσσαβο και Πήλιο
και με τα χιόνια και βροχή και πυρωμένο ήλιο.
Ποτέ ψωμί δε χόρτασα, κρεμμύδι είχα προσφάι
και το τυρί μου τ’άφηνα η σύζυγος να φάει.
Είναι το σώμα μου γερό, τα δόντια  σχεδόν όλα
κι αν τύχει κάποτε και που μασώ και μια μπριζόλα.
-Το βλέπω, στέκεσαι καλά, μα πόσα έχεις χρόνια;
-Τα χρόνια μου είναι εκατό κι εικοσιδυό τ’αγγόνια.

Δεύτερος γέρος

-Εγώ ‘μαι  βλάχος κι έβοσκα όλη τη μέρα γίδια,
τροφή είχα το ξινόγαλο, ψωμάκι και τσουκνίδια.
Ποτέ τσαπί δεν έπιασα, μα όργωνα μονάχα
της γυναικός μου τον αγρό που’ταν κι εκείνη βλάχα.
Και το κρασί μου το’πινα ,έστριβα και τσιγάρο,
μα χθες μου είπε ο γιατρός να μη ξαναφουμάρω.
-Και πόσα χρόνια κουβαλάς στις πλάτες σου παππούλη;
-Έναν αιώνα στην καρδιά, στη πλάτη το σακκούλι
γιομάτο με ξινόγαλο, γιατί δεν έχω δόντι
και  άκου, σου’πε ψέματα το άλλο το γερόντι,
που διπλομάσελο φορά και κάποτε το βγάνει,
φταρνίζεται. και λησμονά κατόπιν πού το βάνει.

Τρίτος γέρος

-Εγώ φαΐ εχόρτασα, παράπονο δεν έχω,
μα τελευταία δε μπορώ, τι έχω, δεν κατέχω.
Μπιφτέκια έφαγα πολλά από τρελό μοσχάρι,
ποτέ μου δε στερήθηκα γριππώδες πετεινάρι,
το κοκορέτσι μπούχτισα, μυαλά σηκώτια σπλήνες,
γλυκάδια, αμελέτητα γιομάτα διοξίνες,
ήπα και το απόλαψα με γλώσσα και με χείλια,
ροζέ κρασάκι χημικό και όχι από σταφύλια
και πλήρεις νοστιμότατες τροφές συσκευασμένες
με ορυκτοηλιέλαιο καλά εμπλουτισμένες.
Είναι πολύ τονωτικές βοηθάνε τη χολή
γι’αυτό τις τρώει κι ο υπουργός που σκέφτεται πολύ.
Να’ναι καλά οι χημικοί στα προηγμένα κράτη,
που πάντα σκέφτονται για εμάς, πώς να’μαστε χορτάτοι.
Μα τελευταία η όρεξη μου έχει πια κοπεί
κι αδυναμία αισθάνομαι σε όλο το κορμί.
Ίσως θα πρέπει να βρεθώ σε νοσηλείας χώρο,
γι’αυτό ο παππούς μου κάλεσε να’ρθεί τ’ασθενοφόρο.
-Τι λες παππού, έχεις παππού;-Αμ πώς θα ζω; Μονάχος;
είν’ ο παππούς, που μίλησε  πρωτύτερα, ο βλάχος.

Μάιος 2008

Β)  ΚΟΚΤΑΣ*

Πάνος-Πες μου Κώστα τι κοιτάς
Με το στόμα ανοιχτό;
Κώστας-Βλέπω μέσα στο ΚΟΚΤΑΣ
ένα θέαμα φριχτό.
Βλέπω κότες που ψοφάνε
και τις τρων άλλες με  λύσα,
βλέπω κότες που γεννάνε
πα σε πτώματα κοτίσα.
Πετεινός από την πείνα
κυνηγά να φάει μια χήνα
και εργάτης με στυλιάρι
κυνηγά το πετεινάρι.
Παρελαύνουν σαλμονέλλες
που τρανέψαν σαν τις βδέλλες
Και βαδίζουν μ’ένα πόδι
όσα πουλάκια έχουνε εγκέφαλο σπογγώδη.
Χθες,μου’παν, τα μεσάνυχτα με το βαθύ σκοτάδι,
ήρθε ο αφέντης, φόρτωσε στ’αμάξι ένα κοπάδι
κοτούλες και κοτόπουλα κι αυγά εκατό χιλιάδες
για τις γιορτές που έρχονται, να φάνε οι αγάδες.
Αγάς εγώ και συ αγάς,
έλα μαζί μου να τις φας ,
να τα τσουγρίσουμε τα αυγά,
να σου ευχηθώ «χρόνια πολλά»
και αν τη βγάλεις τη χρονιά και να’σαι ορθός μπορέσεις
έλα βρες με  να με ‘δέσεις.
Αντιστράφηκαν οι όροι
στο τρελό μας το βαπόρι.
Ως τώρα  εμείς ετρώγαμε τις κότες οι φαγάδες,
μα τώρα θα μας φαν αυτές κι οι μουρλοαγελάδες.

1-04-1996

*Εκτροφείο ορνίθων με «σύγχρονα» μέσα

Αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία Μητσοτάκη 10-5-2008

Έχω δηλώσει άλλωστε με μετριοφροσύνη,

χωρίς κανένα δισταγμό, καμιά αιδημοσύνη,

πως πάντοτε αγωνίστηκα για το καλό της χώρας

και τώρα που το σκέφτομαι και για άνοδο της Ντόρας.

~

…Ουδέποτε ασυνείδητα υπήρξα αποστάτης,

μα πάντα δημοκράτης.

Δήμος για μένα ειν’ο λαός με την φαμίλια μέλη

και για όλα τα υπόλοιπα καθόλου δε με μέλλει.

(Διαγράφονται δυο στίχοι

που γραφήκαν κατά τύχη).

~

…Και θα σας πω το μυστικό της δήθεν ανταρσίας

και της αποστασίας.

Κάποια στιγμή κινδύνευε  ο Γέροντας να πέσει ,*

με κάλεσε ιδιαίτερα και μου’πε :-‘’Πάρε θέση.

Ο Αντρέας θέλει υπουργός της άμυνας να γίνει,

μα το παλάτι κι η αυλή, ως ξέρεις ,δεν αφήνει.

Να τον διαγράψω σκέφτηκα,μα σκέψου τι ρεζίλι,

στο’να μπαλκόνι να’μαι εγώ και στ’άλλο ο γιος κι οι φίλοι”

~

Και τότε πια εμπνεύσθηκα το σχέδιο το μεγάλο,

από το δύσκολο κλοιό το Γέρο μας να βγάλω.

Έτσι ή αλλιώς θα έπεφτε μια  μέρα αυτός αδόξως.

Κάνω λοιπόν υπέρβαση να πιω εγώ το όξος,

τον δημοκράτη αρχηγό για λίγο να προδώσω

και τη χαρά τς’ανάστασης  μια μέρα να του δώσω.

Ιούδας εκατάντησα χάριν του διδασκάλου

κι όχι ,όπως είπαν, ένεκα τ’Αντρέα τ’αντιπάλου.

Κι αν εφιάλτης έγινα καθώς με είπ’εκείνος,

αργότερα εφάνηκε πως μίλαγε ανευθύνως.

Διότι η προδοσία μου ήταν γι’αυτόν σωτήριος

και έγινε πρωθυπουργός ο άντρας ο μυστήριος,

που όντας αμερικανός τσ’αμερικάνους βρίζει

κι ως ευρωπαίος ύστερα ΕΟΚ και ΝΑΤΟ πρήζει.

~

…Πρωθυπουργός σαν έγινα,

βοήθησα κάθ’Έλληνα

κι ιδίως τον φιλέλληνα

τον τέως βασιλέα μας που γκρέκο λένε τώρα,

τα πάντα από τ’ανάκτορα να πάει σ’άλλη χώρα.

~

..Έγιν’αρχαιοκάπηλος για να μη κλέψουν άλλοι,

της χώρας τα νομίσματα τ’αρχαία κι άλλα κάλλη.

Βεβαίως τα  εδώρησα προσφάτως στο Δημόσιο

κι είναι κι αυτό ένα προσόν να με κηρύξουν όσιο.

Τώρα θα με ρωτήσετε και δικιολογημένα.,

γιατί άλλους βάνουν φυλακή και όχι και εμένα;

~

Θα απαντήσω ευθαρσώς:-Οι άλλοι ειν’φουκαράδες,

με ένα-δυο κτερίσματα,εγώ είχα δυο χιλιάδες.

Αν για ένα αρχαίο, φυλακή  τρων΄ένα χρόνο μόνον,

εγώ έπρεπε να φάω ειρκτή  εικοσιδυό  αιώνων.

Και είναι φύσει αδύνατο να ζήσει ένας θνητός

ακόμα και αν λέγεται στο γένος Μητσωτός.

~

…Πρωθυπουργός σαν έγινα, πως πήρα μίζες είπαν

και ότι εμεγάλωσα του κόμματος την τρύπαν.

Ακόμη και ο Σαμαράς που ήταν υπουργός,μου,

παρόλο που ήταν φίλος μου και άνθρωπος δικός μου,

για κάποια διαπλεκόμενα σαφώς με κατηγόρησε,

έρριξε την κυβέρνηση μα και το κόμμα χώρισε.

Το ότι δεν επρόκοψε για  οκτώ περίπου έτη,

είναι γιατί εστράφηκε κατά του ευεργέτη.

Μα κι Λαλιώτης έστρεψε τα βέλη εναντίον μου,

να αμαυρώσει θέλοντας τον έντιμον τον βίον μου,

Πως δήθεν έφαγα εγώ του κόμματος το χρήμα,

τίποτε δεν απόδειξε κι έμεινε με το κρίμα.

Μα τώρα θα μου πει κανείς το ‘’πόθεν έσχες τόσα

και μετοχές κι ακίνητα και κινητά και γρόσα;

Θα απαντήσω ευθαρσώς πως τα επήρα προίκα,

γιατί ως σοφός παντρεύτηκα μια μέρα τη Μαρίκα.

~

…Εμπήκα και μελέτησα του ΟΗΕ τα κατατόπια

και  ως ΦΥΡΟ΄Μ ενήργησα να λέγονται τα Σκόπια

ωσότου να ξεχάσουνε σε μια δεκαετία

το όνομα οι Έλληνες για τη Μακεδονία.

Αλλά δεν το λησμόνησαν είκοσι χρόνια τώρα

κι οι άθλιοι για εκδίκηση το φόρτωσαν στη Ντόρα.

Και όμως είναι λογικό ,αλλά και πολύ χρήσιμο

να κάνει κάποτε και που ο νους μας ένα χύσιμο,

ν’αδειάζει όλα τα’ άχρηστα παλιά απ’τους νευρώνες

κι ετσι καθάριο το μυαλό να μπει σε νέους αγώνες.

Εγώ αυτή την άσκηση αρχίζω από σήμερα

και σβήνω όλα τα παλιά που θεωρώ εφήμερα.

~

…Εγώ έκαμα το ίδρυμα που τ’όνομά μου φέρει

και όποιος δεν το έμαθε ,το λέω να το ξέρει.

Σκοπός του ειν’ το έργο μου παντού να διαδόσει,

το έργο μου που έκαμα με φώτιση και γνώση.

Να’ναι καλά ο Ζαχόπουλος που ο Θεός τον φώτισε

και πέρυσι το ίδρυμα γενναία χρηματοδότησε

και το βιβλίο μου αυτό θα εκδώσει το μεγάλο,

χωρίς εγώ το χέρι μου στη τσέπη μου να βάλω.

~

…Είναι γνωστό πως πέρασα τα ενενήντα χρόνια

και ίσως να μη δύναμαι να ομιλώ αιώνια.

Αργότερα, αργότερα, πάρα πολύ αργότερα,

θα πουν για μένα οι Έλληνες τα λόγια τα ωραιότερα.

Ήμουν, θα πουν, πολιτικός με νου μεγάλου ανθρώπου,

που αγωνίστηκε σκληρά για το καλό του τόπου.

Ίσως και κάποιος να βρεθεί να πει κανένα ψέμμα

κι πως πολύ θα ήθελα να ξαναρθεί το στέμμα.

Μπορεί επίσης και να πουν δυο-τρία μυαλά νοσούντα,

πως η αποστασία μου ανέβασε τη  χούντα.

~

…Δεν ξέρω πώς συνέβηκε και το δικό μου επώνυμο,

με Ελλάδας το ξεπούλημα κατάντησε συνώνυμο.

Λάθος.Επήρα τη ζωή χωρίς καμιάν αιδώ,

μόνο για το συμφέρον μου γι’αυτό κι έφτασα εδώ.

~

Δίδαγμα: Καθένας για την πάρτρη **του θα πρέπει να εργάζεται

και οι άλλοι τι θα γίνουνε καθόλου να μη νοιάζεται.

~

*Γέρος της δημοκρατίας απεκαλείτο ο τότε (1965) πρωθυπουργός

Γεώργιος Παπανδρέου,που έρριξαν την Κυβέρνησή του,αποστατήσαντες ορισμένοι

Υπουργοί του ,μεταξύ αυτών κι ο Μητσοτάκης.

~

**πάρτρη:Δυο λέξεις σε μία.Πάτρη (πατρίς)-πάρτη.Λέγεται όταν κάποιος θέλει σκοπίμως

να προκαλεί σύγχυση εννοιών.Βλέπε το λήμμα στο λεξικό Κ.Αρπαχτούλη.

10-05-2008

Μια πετυχημένη εκδρομή 6-05-2008

Μια εκδρομή θεωρείται πετυχημένη, αν εκπληρωθούν κατά 70% τουλάχιστον οι όροι και οι σκοποί της. Η εκδρομή στην οποίαν αναφέρομαι σήμερα πέτυχε κατά ‘’98%’’ (με εισαγωγικά και θαυμαστικό)

Το 96% αφορά στις πόλεις και τα τοπία που επισκέφτηκαν κάποιοι εκδρομείς που συμμετείχαν σε μια οργανωμένη από τουριστικό γραφείο εκδρομή ( το ίδιο ποσοστό πετυχαίνει και όποιος εκδράμει μόνος του, δηλαδή όταν εκτός οργανωμένης ομάδας πάει και χαζεύει στα αξιοθέατα, τα οποία έχουν πάντα την αξία τους είτε τα γνωρίσεις είτε όχι). Το ένα τοις εκατό 1% ολογράφως και αριθμητικώς αφορά στις προσφερθείσες υπηρεσίες του ταξιδιωτικού γραφείου (οδήγηση, ξενάγηση κ.λ.π. Η ξενάγηση σε εκδρομή έξι ημερών διάρκεσε ώρες δύο, ολογράφως για να φαίνονται περισσότερες).

Οι εκδρομείς λοιπόν, αφού θυμήθηκαν εκείνον τον χωρικό που ζήτησε χαλβά σε κάποιο μπακάλικο της πόλης και επιστρέφοντας στο χωριό δοκίμασε περιχαρής να φάει τον χαλβά και μασώντας τον είδε ότι έβγαζε αφρούς γιατί ήτανε σαπούνι ,ανέκραξε λέγων:

-Αφρίζεις ξαφρίζεις αφού σε πλήρωσα θα σε φάω, οι εκδρομείς ανέκραξαν κι εκείνοι:

-Αφού είμαστε σε εκδρομή ας τραγουδήσουμε.

Και αντιγράφω τα άσματα όπως τα άκουσα:

Για όσους ταξιδεύουνε και κάποτε ζορίζονται,

υπάρχουν και χειρότερα, τουτέστιν να ζορπίζονται.

Είναι τρανό τ’αμάξι μας, στη πόλη δεν χωρεί

κι ας περπατήσει έκαστος μπορεί ή δεν μπορεί.

Μια ώρα ποδαρόδρομο λοιπόν στη Φλωρεντία

και φτάσαμε κατάκοποι στη κεντρική πλατεία.

Το τραγούδι του οδηγού

Γυρνώ σε δρόμους διεθνείς και δεν αναγνωρίζω

πού πάω και πού βρίσκομαι και κατά πού γυρίζω.

Τίποτε δεν εγγράφεται πα’στου μυαλού την πλάκα.

Κατάντησα πια εμαυτόν ν’αποκαλώ…Κολόμβο.

Απευθυνόμενος στους διαμαρτυρόμενους εκδρομείς:

Αχάριστοι κι αγνώμονες τι άλλο πια να κάνω,

που μένα εισιτήριο είδατε το Μιλάνο,

από μπροστά και όπισθεν και από κάθε φάτσα

και τρεις φορές σας γύριζα στην Γαριβάλδου πιάτσα;

Εγώ μπορώ κι ελίσσομαι ανάμεσα στα τρένα,

με μπροστινή και όπισθεν κι ακόμα δίχως φρένα.

Εγώ δε δυσκολεύομαι να πάρω και ως λύση

ένα ταξί ιταλικό για να μας οδηγήσει.

Θα κάμω και μια πρόταση ορθή στο πρακτορείο,

να έχει πάντα ένα ταξί κάθε λεωφορείο

Έτσι το θέμα του οδηγού ο ταξιτζής το λύνει,

όμως μ’αυτό του ξεναγού δε ξέρω τι θα γίνει.

Μάλλον θα πω ,ακουστικά σε όλους να φορέσει

κι έτσι θ’ακούει τη μουσική καθένας που τ’αρέσει.

6-05-2008