Εξομολόγηση Γ.Παπανδρέου, αρχηγού της αντιπολίτευσης 27-09-2009

Πού’σαι πατέρα να με δεις, ψηλά πώς ανεβαίνω
και φτιάχνω του ευκολόπιστου λαού το πεπρωμένο.
Την παροιμία έσβησα που ισχύει στην οικουμένη:
“Τρεις Λουδοβίκοι στη σειρά, μικρός ο τρίτος βγαίνει”
Κανένας δεν το πίστευε το ό,τι αξίζω τόσο
κι ότι μπορώ τη δεύτερη πατρίδα μου να σώσω.
Μα αν θα σωθεί ή θα χαθεί, ένας θεός το ξέρει
κι ας βάλουν το χεράκι τους πεντέξι καλογέροι,
γιατί ακούω στον ύπνο μου καμπάνες και κουδούνια
και βλέπω και στον ξύπνο μου τον καπετάν Αλμούνια
να βάνει ένα δίκοπο στο σβέρκο μου σπαθί
και ας τολμήσει ο τράχηλος να στρίψει αν μπορεί.
Με τον Σημίτη, φάδερ μου, καθάρισα εντελώς
γιατί τα υπονοούμενα δεν λέει αφελώς.
Νέους και νέες έβαλα κοντά μου συνεργάτες,
γιατί το έργο απαιτεί γερά πόδια και πλάτες
κι ελπίζω να’χουν και μυαλό στα υγιή τους σώματα
αν και υπάρχει έλλειψη σχεδόν σ’όλα τα κόμματα.
Αναχωρώ για Αμερική προτού βάλω το στέμμα,
να δω τι θα ζητήσουνε σε γη, νερό και αίμα.
Το ό,τι θέλουν γλύψιμο κανείς δεν αμφιβάλλει,
μα πόσο βαθύ σκύψιμο θα κάνει το κεφάλι,
που θ’αγριέψει και αυτός ο Παπαθεμελής
και για το μακεδονικό θα μπει επικεφαλής;

Σκαλί-σκαλί, σπειρί-σπειρί κερδίζω τον αγώνα
κι ας τρώγω κάπου κάποτε και λίγα δακρυγόνα.
Νίκησα στον εμφύλιο που είχα μες στο κόμμα
με αντιπάλους δύσκολους, με την ψυχή στο στόμα.
Νέα σελίδα, όπως λεν, στη χώρα μας γυρίζω,
διότι τον Καραμανλή στα σίγουρα κερδίζω.
Αυτός αν κι έκαμε σπουδές πιο πέρα από το λύκειο,
τίποτα δεν κατάφερε…μηδέν στο πηλήκιο.’’

Και του πατέρα η ψυχή που βρίσκεται στα ύψη
το τελευταίο ακούοντας, ψιθύρισε με θλίψη:
- Κουράστηκα τα ελληνικά να βάλω στο τσερβέλο σου,
μα τίποτα δεν έγινε…μηδέν μες στο καπέλο σου.
27-09-2009

Λόγος του προέδρου του ΛΑΟΣ προεκλογικός 19-09-2009

Ήρθα κι εγώ, λαέ, εδώ
για να σου δείξω την οδό
που πάει προς την αλήθεια
που οι άλλοι σου την κρύβουνε, σου λένε παραμύθια
Εγώ μπορώ κατάματα, λαέ, να σε κοιτάζω
κι απ’όλους πιο ψηλότερα πολύ να σ΄ανεβάζω.
Πατρίς μας ειν’η δεξιά και σπίτι μας το ΛΆΟΣ,
εμείς θα ξαναφτιάξουμε τη χώρα από το χάος.
Είμαι παιδί του άνεμου και δεν πατώ στο χώμα,
των ορθοδόξων ο λαός, ιδού το θείο κόμμα.
Είμαστε αετοί, γυπαετοί, δυο μέτρα τα φτερά μας,
θα σκώσουμε τον τόπο μας, να βρει τα όνειρά μας .
γιατί έχομε οράματα, ν’αλλάξουμε τα πράμματα,
γιατί είμαστε ορθόδοξοι, πιστεύουμε στα θάμματα.
Γεννήθηκα τον Αύγουστο μια μέρα μεσημέρι
που ήταν τα γενέθλια του κρητικού Λευτέρη.
Του άη Γιώργη τ’όνομα, δε μου’δωσαν τυχαία.
Θα καμακώσω τα θεριά, θα στήσω τη σημαία.
Όπου σταθώ για προσευχή μόλις σηκώσω χέρια
κάθονται στο κεφάλι μου δυο άσπρα περιστέρια
κι ακούω κατακάθαρα να λέει η πατρίδα:
-Ιδού αυτός ο άνθρωπος, αυτός ειν’η ελπίδα.
Έχω, όπως λεν, τριανταδυό σπιτάκια με μπαλκόνια
όσα ήταν του Αλέξανδρου και του Χριστού τα χρόνια.
Εάν δώδεκα απόστολους στις εκλογές θα βγάλω,
το ό,τι είμαι ένας θεός, μπορώ να αμφιβάλλω;
19-09-2009

Λόγος του πρωθυπουργού προεκλογικός 14-09-2009

Ω Ελληνίδες, Έλληνες υγεία και χαρά σας
ήρθε ο καιρός για εκλογές και βρίσκομαι κοντά σας.
Να’ναι τ’αυτιά σας ανοιχτά, κλειστά τα μάτια πρέπει,
καλύτερα να μας ακούει κανείς παρά να βλέπει.
Βαρέθηκα να κοπανώ τα ίδια και τα ίδια
και αν δε με ψηφίσετε, το ρίχνω στα κοψίδια.
Το μονοπάτι ακολουθώ του φίλου μου Σημίτη:
δύο φορές πρωθυπουργός μ’αρκεί και πάω σπίτι.
Το μέλλον σας προβλέπεται σε ζώνες σκούρες γκρίζες.
Τους υπουργούς σιχάθηκα, ψαρεύουν μόνο μίζες.
Αηδίασα απ’την πίεση π’ασκούν τα ραμολί
να βάλω τους ξεκούτηδες και πάλι στη βουλή.
Μα η αλήθεια είναι μία
όπως λέει κι η παροιμία:
Ο γέρος κι αν στολίζεται
στον ανήφορο γνωρίζεται,
και ο νιος με το μπαρούτι
κι η γριά με το κουρκούτι.
Δεν με ζορίσαν τα τρανά τα έργα…που δε γίναν,
μα τα σεμνά και ταπεινά ήσυχο δε μ’αφήναν
και να μιλήσω καθαρά εκείνα με μικρύναν.
Είχα και φίλους κολλητούς, τυφλής εμπιστοσύνης.
Μα αν κανείς “τον φίλον του γιγνώσκει εν κινδύνοις”,
εγώ καταπροδόθηκα σε εποχή ειρήνης
και φέρω για το θράσος τους το βάρος της ευθύνης.
Το πνεύμα μου κουράστηκε, τον ύπνο δε χορταίνω,
Από Βρυξέλλες έρχομαι και πάλι αλλού πηγαίνω.
Με πρήξαν τα αιτήματα για θέσεις και για όβολα.
Εγώ αν πεινάσω πού θα πώ τον πόνο μου ζωντόβολα;
Πολύ βαρειά η έκφραση, μα δεν ζητώ συγνώμη,
γιατί αν την αξίζετε …υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι.
Παίρνει βαθειά ανάσα και συνεχίζει:
Αυτά λοιπόν θα έλεγα, αν ήμουν παλληκάρι,
αλλά δεν είμαι, ως φαίνεται, γι’αυτό ζητώ μια χάρη:
Ψηφίστε ακόμα μια φορά, το Γιώργο να νικήσω,
που δεν τον νοιώθω ανώτερο, αλλ’ούτε καν και ίσο.
Ψηφίστε ακόμα μια φορά γιατί δε θα αντέξω
ο τόσο λίγος αρχηγός να με αφήσει απ’έξω.
Ψηφίστε με κι αν εκλεγώ, παραίτηση θα βάλω,
ώσπου κεφάλι του ΠΑΣΟΚ να βρούνε πιο μεγάλο.
Γιατί’ναι κρίμα η Ελλάς, τους τελευταίους χρόνους
να υποφέρει η δύσμοιρη από αναξίους κλώνους.

14-09-2009

Δημοτικό των καπεταναρέων* 12-09-2009

Γράφει ο Γιωργάκης μια γραφή, τη στέλνει στο Κοσμάτι.
-Χαντάβα* πιάσε τ’άρματα, σπαθί και καριοφύλλι,
ανέβα εκεί στο διάσελο και στήσε καραούλι.
Κι αν δεις καβάλα στ’άλογα εκείνους να περνάνε,
που ρήμαξαν τον τόπο μας πεντέξι χρόνια τωρα
χωρίς ντροπή, χωρίς φραγμό και χορτασμό δεν έχουν,
τα βόλια μη τα λυπηθείς, ουδέ και το μπαρούτι.
Άδειασε το ντουφέκι σου και σύρε το σπαθί σου
ν’αναστενάξουν τα βουνά, κι οι λαγκαδιές να κλάψουν
και να τρομάξουν τα θεριά που κότα δεν αφήκαν.
Και συ κερά Τζαβέλαινα του Παπαγεωργίου*
πιάσε τραγούδι ηρωικό και λάλα το ‘σαπέρα
για να ξυπνήσουν τα μυαλά όσα βαρειοκοιμούνται
και ν’αντρειέψουν οι καρδιές να πάρουν τ’ανηφόρι,
να θυμηθούν απόγονοι πως ειν’του κάπταν Ζιάκα,
να ξελακίσουν τις ορδές που λήστεψαν τον τόπο
και όλοι να το μάθουνε:Υπάρχει κι άλλος δρόμος.

12-09-2009

*Υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ