Δεσπότης- Κύριε ευχαριστώ που φώτισες τον κόσμο επί τέλους
κι από ορθοδόξους γέμισε η πιάτσα Αριστοτέλους.
Αυτό δεν είναι σύναξη που ξέραμε ως τώρα.
Ένας σεισμός ταρακουνεί κυβέρνηση και χώρα.
Εδώσαμε το μήνυμα, το ξέρω, το’χουν πάρει
όσοι την σήμερον ζητούν, ν’αλλάξουμε τροπάρι.
Όταν θωρείς πρωθυπουργέ τέτοιες λαοσυνάξεις,
πώς το τολμάς ταυτότητα, χωρίς πίστη, ν’αλλάξεις;
Λαός-Ευλογητός συ Δέσποτα που είσαι ανάμεσά μας
και δίδαξέ μας σήμερα τα δικαιώματά μας.
Δεσπότης- Πάσα πνοή σας, αδελφοί, εμένα αινεσάτω,
Ώσπου να δούμε οι άπιστοι να πέσουν όλοι κάτω.
Ένας πιστός: – Μην είμαστε τα πρόβατα εμείς τ’απολωλότα;
Δεσπότης – Δε θέλω τέτοιοι λογισμοί να μου τρυπούν τα ώτα.
Μια πιστή – Μην είμαι εγώ πατέρα μου το Βαρλαάμ η όνος
ή όφις που απάτησε την Εύα κι ήρθε ο πόνος;
Δεσπότης – Είσαι αθώα περιστερά ή ταπεινό σπουργίτι,
που ‘ρθε να δώσει μήνυμα στον άπιστο Σημίτη,
πως δεν θα μείνει άλαλο, όταν θα το μαδήσει,
στους νόμους υπακούοντας που του’στειλε η Δύση.
Η ίδια πιστή – Μήπως μ’αυτά που κάνουμε,
Πατέρα, τώρα χάνουμε
την ταπεινότητά μας;
Δεσπότης οργισμένος – Πατέρα παντοκράτορα
μπροστά μου έχω μια πράκτορα
αυτών που μας αλλάζουνε και την ταυτότητά μας.
Απευθυνόμενος στην πιστή
- Πολύ τα πράγματα ερευνάς. Πιστή δεν είσαι άρα.
Δεν είσαι συ του Βαρλαάμ μα άλλου η γαΐδάρα.
Μιλά μόνος του – Πωπώ, Θεέ μου ήμαρτον Μα μια είν’ η ουσία:
Το ό,τι ζητάμε να’μαστε κι εμείς στην εξουσία.
14-06-2000
