Συνάντηση Καραμανλή-Ερντογάν 24-01-08

Σκηνικό. Τρώνε μόνοι τους(;) σε σουίτα του Χοτέλ

στην Άγκυρα.

Καραμ.-Ωραία που’ναι η ζωή, Πρωθυπουργός να είσαι

και τζάμπα να τα’ί’ζεσαι και να ξενοδοχείσαι.

Ερντογάν-Κι ακόμα πιο καλύτερο,να μπαίνεις σ’ αμαξάρες

κι όλοι να σε χειροκροτούν κι ας λέγεις σαχλμάρες.

Ιμάμ μπα’ι’λντί δοκίμασες;Για πες μου πώς σου φαίνεται;

Καραμαν,-Όλο το πιάτο μου έφαγα ,καλύτερο δε γένεται.

Απ’ το κρασί δοκίμασες; Είναι της Σαντορίνης.

Ερντογάν-Αμάν,αμάν να το ρουφάς και σ’ άλλον να μη δίνεις.

Καραμν-Σου έφερα αγουρέλαιο. Δωράκι είναι της Ντόρας.

Παραγωγή απ’τα Χανιά, το πιο καλό της χώρας.

Ερντογάν-Κι εγώ που λες σου ετοίμασα δυο τρίκιλα χταπόδια

κι από τα πριγκιπόνησα ένα καλάθι ρόδια.

Μα τώρα δες, οι στρατηγοί σιγά μας πλησιάζουν

κι όταν γελάς με ανοιχτό το στόμα, σκυθρωπάζουν.

(Μιλάει δυνατά για ν’ ακούν οι στρατηγοί)

…και για της Χάλκης τη σχολή και το Πατριαρχείο

και τα λοιπά προβλήματα που έχουμε κι οι δύο,

εφκιάξαμε επιτροπές να κάμουνε μελέτη,

που θα την παραδώσουνε σε δέκα-είκοσι έτη…

Καραμαν-Καλώς-καλώς,να μη βιαστούν, δικός μας ειν’ ο χρόνος,

Άλλωστε ακόμη στην αρχή είμαστε του αιώνος.

Μετά το φαγοπότι έβγαλαν κοινό ανακοινωθέν.

Σε όλα συμφωνήσαμε –πολιτισμένοι οι τρόποι μας-,

και προ’ι’όντα αλλάξαμε που βγάζουνε οι τόποι μας

Ερώτηση δημοσιογράφου του Μπι-Μπι-Σι

- Καλέ πώς συμφωνήσατε, που σας χωρίζουν τόσα;

Ερντογάν -απάντηση ελληνιστί

- Εγκώ μιλούσα τούρκικος κι αυτός ντικό του γκλώσσα.

24-01-08

Αίτηση και βιογραφικό προς τον Πρωθυπουργό 22-12-07

Πρωθυπουργέ Καραμανλή δια μέσου υποκλοπών

να καταφέρεσαι άκουσα κατά των βουλευτών.

Έχεις πολλά προβλήματα και δεν σου βρίσκουν λύσεις

και ότι την κυβέρνηση θα ανασχηματίσεις.

Θα επιλέξεις πρόσωπα εκτός κοινοβουλίου,

που να’ναι όντως άξια του χαρτοφυλακίου.

Κάνω αυτή την αίτηση και σας ενημερώνω

για όλα τα προσόντα μου που υπεύθυνα δηλώνω.

Έχω κουμπάρους διαλεχτούς καλούς για κάθε ρίσκο,

αν θέλεις όμως κι εκβιαστές αυθημερόν σου βρίσκω.

Τρεις βίλλες δίχως άδεια σε δάσος κι ακρογιάλι,

τη μία για τα σύζυγο, για όργια την άλλη.

Σε δικηγόρων κύκλωμα και δικαστών εμπήκα

κι ουδέποτε επλήρωσα τα χρέη μου στο ΙΚΑ.

Στα ομόλογα διέπρεψα κυρίως των ταμείων,

στο εμόν έχω πλεόνασμα, στα ξένα βρήκαν μείον.

Μα εφεύρα αριθμητική που πάντα κέρδος βγάνει

γιατί ένα κι ένα έντεκα- και όχι δύο-κάνει.

Έτσι το χρέος το εθνικό και όταν μεγαλώνει

ετούτη η λογιστική το έλλειμμα μειώνει.

Με ταύτα τα προσόντα μου εγώ διεκδικώ

υπούργημα απασχόλησης ή οικονομικό.

Στα νιάτα μου υπηρέτησα δυο χρόνια φυλακή

κι αυτοπροσώπως έμαθα το τι συμβαίνει εκεί.

Με τέτοιο ντοκτορά βαρύ κυρ Πρόεδρε μου δίνεις

το υπουργείο της τυφλής, ως λεν, δικαιοσύνης.

Αν θα ρωτήσεις θα σου πουν πως είμαι κι ερωτιάρης

και πάω στο Πολιτισμού, αν θέλεις, καβαλάρης.

Ευπειθέστατος

Φαγάς Καραπατεώνογλου

Εργολάβος δημοσίων έργων. Ο Τετραμάσελος

Σχόλιο Προέδρου

‘’Καλά είναι τα προσόντα του μα με προβληματίζει,

που γαλοπούλα εκειό το-γλου στο όνομα θυμίζει.

Αν έληγε σε –όπουλος ή έστω και σε –ίδης

θα φαίνοταν ο άνθρωπος πως είναι κι ευπατρίδης.

( Πώς μου’ρθε ο Ζαχόπουλος στο νου κι ο Τσιτουρίδης;)

Ωστόσο εγώ τηνε κρατώ και θα την μελετήσω,

όταν από τις διακοπές με το καλό γυρίσω.’’

Σχόλιο Αντώναρου

‘’Τι αφελής ο άνθρωπος…νομίζει ότι είναι κάτι.

Με τέτοια βιογραφικά…η δεξιά γεμάτη.’’

22-12-07

Εδώ Ελλάς, εδώ Ελλάς εδώ κλαυσιγελάς 7-7-07

Γοργά προβάλλει ο καύσωνας,κορμιά,μυαλά πυρώνει

κι ο Φούρλας ο παντός καιρού αρμόδιος δηλώνει΄.

.-‘’Σας βεβαιώνω ευθαρσώς ,είν’έτοιμο το κράτος

να σβήσει κάθε πυρκαγιά σε μήκος και σε πλάτος.

Και αν οι φλόγες ανεβούν ως των βουνών τα ύψη,

διαθέτουμε ελικόπτερα για κάθε είδους ρίψη.

Φάτε και πιέτε ήσυχα και ρίξτε το στον ύπνο,

μα τώρα λόγω καύσωνα μη τρώτε βαρύ δείπνο.’’

Την άλλη μέρα πυρκαγιά την Πάρνηθα όλη τρώει

κι ακούω της πυροσβεστικής τον αρχηγό, τον Κόη΄.

-‘’ Τρία πουλάκια κάθονται,κοιτάει το’να τ’άλλο

γιατί μυαλά δε λειτουργούν σε καύσωνα μεγάλο.

Ανάθεμά σε Πάρνηθα κι ανάθεμά σε τρις,

που εμένα εξαιτίας σου θα στερηθεί η πατρίς.

Συ τόσα χρόνια άντεξες,ποτέ φωτιά δεν πήρες

κι αυτή την ώρα διάλεξες που τους πυροσβεστήρες,

κρατώ εγώ στα χέρια μου με χαλασμένες βάνες;

Ανάθεμά σε αντηχούν στ’αυτιά μου οι καμπάνες.

Πήγα και προσευχήθηκα σ’όλα τα μοναστήρια,

να βρέξει λίγο ο ουρανός να τρέξουν τα γιοφύρια,

μα οι άγιοι με πρόγκηξαν ,με στείλαν στα σιχτίρια.

Όλοι με αποπαίρνουνε ,με κράζουνε γκαντέμη,

που μόλις άρχισε η φωτιά σηκώθηκε μελτέμι,

αναζωπύρωσε μεμιάς κάθε μικρή εστία

κι άει να τα βάλεις με φωτιά που δεν σηκώνει αστεία.’’

Φούρλας.-Και για να δεις την γκαντεμιά σε ποιο βαθμό την έχει

όταν καεί όλο το βουνό θ’αρχίσει και να βρέχει.

Κι αυτός που εκτίει τηνποινήν τον υπουργό να κάνει,

λέει κοιτώντας τη φωτιά που καίει το ρουμάνι.’

Πολύδωρας.-Τον Ιμπραήμ κοιτάζοντας να καίει τη Μεσσηνία

Κολοκοτρώνης φώναξε με στωική σοφία.’

Και αν μας κάψεις τις ελιές,αμυγδαλιές ,πουρνάρια,

όμως να κάψεις δε μπορείς το χώμα ,τα λιθάρια.

Πάλι θα βγούνε τα δεντρά να θρέψουν παληκάρια.

Τώρα που καίει η φωτιά κάθε έλατο και σκοίνο,

της λέω κι αν κάψει τα φυτά ,θα μείνει το καζίνο,

οι μερακλήδες να’ρχονται για τζόγο και για οίνο.

Διάλογος στη Βουλή

Παπανδρέου -Καραμανλή.

Παπ-Ανίκανε πρωθυπουργέ, δεν έχεις διόλου τσίπα.

Στις μέρες σου μεγάλωσε του όζοντος η τρύπα.

Καρ.-Μια λέξη μόνο θα σου πω, μα τρεις φορές. Ντροπή

Ντροπή,ντροπή,ντροπή.

Παπ.-Δεν ξέρεις ούτε να μετρα΄ς.Ντουβάρι είσαι σε τοίχο.

Καρ.-Το είπα τέσσαρες φορές,χα’ι’βάνι, για το στίχο.

Παπ.-Μα ούτε πίστη έχετε; Δεν έχετε Θεό;

Μας κάψατε την όρνιθα…την Πάρνηθα εννοώ.

Κι αν δε μπορείτε, όμως

υπάρχει κι άλλος δρόμος.

Να μας απαρνηθείτε

και να παραιτηθείτε.

Εμείς θα ξαναφέρουμε τη νέα αλλαγή.

Καρ. –Ο Φούρλας όμως ήτανε δική σας εκλογή.

Παπ.-Καημένε Φούρλα που έμπλεξες με Κόηδες και με Βύρωνες

σίγουρα θα την πλήρωνες.

Με την συνεργασία αυτών και κάθε ανίδεου άλλου

σου έγινε μετάλλαξη στα πλάγια του εγκεφάλου.

Και όπως λέει κι ο λαός,μ’ένα στραβό αν μένεις,

δε θα αργήσει ο καιρός ν’αρχίσεις να κουτσαίνεις.

Και κούτσα κούτσα ο γάιδαρος ,λέει τον κόκορα κεφάλα.

Θέλεις ν’ακούσεις κι άλλα;

Καρ.-Εγώ τ’ακούω αυτά που λες.Εσύ όμως τ’ακούς;

Γιατί αν τ’ακούς ,καήκαμαν που λέει κι ο παππούς.

Παπ-Καήκαμαν ,καήκαταν φωτιά και στα μπατζάκια μας.

Καρ.-Εμείς να είμαστε καλά Γιωργάκη και τα τζάκια μας.

Παπ.-Αυτό ξαναπές το.Όμως

υπάρχει κι άλλος δρόμος.

Καρ. Μα τώρα μεσημέριασε, ειν’ ώρα για φα’ί’

και μου’ρθε ξάφνου στο μυαλό ιδέα φαεινή.

Άμε λοιπόν και συ να φας και με τα κινητά μας,

θα κάνουμε το διάλογο με τα μηνύματά μας.

Ώρα 14.37’.08’’

Ο Καραμανλής παίρνει το μήνυμα του Γιώργου.

ΑΝ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ

ΝΑ ΜΕ ΓΛΥΤΩΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΣΩΣΩ

΄Ωρα 14.37’.08’’

Ο Γιώργος παίρνει το μήνυμα του Καραμανλή

ΑΝ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΣΩΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΙ ΕΓΩ ΝΑ ΣΕ ΓΛΥΤΩΣΩ

Το βάσανο του πασόκου 28-10-07

Η καρδιά ΠΑΣΟΚ πιστεύει

και το νου μου τον μπερδεύει.

Τον Γιωργάκη γι’αρχηγό μου στα σαλόνια τονε θέλω,

μα ως γενναίο στρατηγό μου προτιμώ τον Βενιζέλο.

Να διασκεδάζω στου ενός τα φαλτσοκελαδήματα

και στ’άλλου να βυθίζομαι τα μακαρονοήματα.

Τον ένα θέλω που μιλά κι ας λέει μισά ψέμματα,

μα και τον άλλον που κοιτά με τα τιγρίσια βλέμματα.

Του ενός μ’αρέσει ο χορός κοιλιάς,κορμού και μέσης,

μα όταν χορεύεις ζαμπεκιά και συ Γιώργο μ’αρέσεις

Αν ρίξω στο Γιωργάκη μου φαρμακερή σαγίτα

δεν θα ακούσομε ξανά Μιμή και Μαργαρίτα.

Μα αν δεν ψηφίσω σήμερα τον μίστερ Βενιζέλο

θα έχω τον Καραμανλή ισόβιο καπέλο.

Ερώτησα τον Πάγκαλο και μου’πε ,-ό,τι θες κάνε,

μα δυο χοντροί μες το ΠΑΣΟΚ νομίζω δε χωράνε.

Από την Άννα ζήτησα μια λύση αυτή να εύρει

και είπε πως θα μου την πει στις δώδεκα Νοέβρη.

Σε τι μπελά με έβαλε ο Σημίτης ο χαμένος,

που αν το ‘’παιντί’’ δεν έδειχνε θα ήταν ξεχασμένος.

Φοβάμαι πως ζορίζομαι καθημερνά κι επίμονα,

που μπρος στην κάλπη σαν βρεθώ θα υπερψηφίσω Κίμωνα.

28-10-07

Αίτηση για ίδρυση ιδιωτικού ΑΕΙ – Νοέμβρης 2006

Πρωθυπουργέ Καραμανλή απόγονε μεγάλου,

που δεν δοκίμασες ποτέ τη γεύση ξυνογάλου,

γιατί οι θεοί ταίζονται με νέκταρ και με μέλι

και τι θα φάει ο λαός καθόλου δεν τους μέλει,

με άλλα λόγια είσαι πασάς καραμανλής που λένε

και όσοι δεν το ξέρουνε απ’το μυαλό τους φταίνε,

γιατί δεν έμαθαν ποτέ την αλφαβήτα όλη,

για ταύτο και δεν εχουνε δραχμή στο πορτοφόλι,

ενώ εγώ που έβγαλα και το δημοτικό,

κατάφερα και άνοιξα μεγάλο εμπορικό,

το σούπερ μάρκετ δηλαδή εις την οδό Απάτης,

που λόγω κεντρικότητας περνά κάθε διαβάτης

και τον κανόνα εφάρμοσα που πάντα κέρδος βγάνει,

πως ένα κι ένα έντεκα και όχι δύο κάνει,

Σας καταθέτω αίτηση πρωθυπουργέ μεγάλε

και Συ λίγο το χέρι σου το δεξιό σου βάλε,

ένα πανεπιστήμιο να κάνουμε κι εδώ

με το δικό μου όνομα σε κτίριο κι οδό,

να βάλω και καθηγητές απ’το δικό μου σόι,

διότι στο δημόσιο τη θέση άλλος τρώει,

να μάθουν τα ελληνόπουλα σωστά το κάθε γράμμα,

γιατί τον γκρά τον γράφουνε με γάμα κι άλλο γάμα,

εγώ όμως ξέρω το σωστό που ως Γκόγκος υπογράφω

και με το γου και με το κου το όνομά μου γράφω,

Γκαβάδης στο παράνομα

Τροχάδης στα παράνομα.

Νοέβρης 2006

Συνάντηση Ερντογάν με τον Κώστα τον φαγάν 14-5-04

Και ήρθε ο πρωθυπουργός ο τούρκος στη Ελλάδα

και ήταν μέρα του Μαγιού με λαμπερή λιακάδα.

Έφερε και την σύζυγο την όμορφη Εμινέ

κι ο Κώστας τους εδέχτηκε με έναν αμανέ.

Αμάν και καλώς ήρθατε στη φτωχική μας χώρα,

χρόνια σας περιμέναμε ,μα τώρα ήρθε η ώρα.

Γιατί όπως λέει και ο λαός, ανθρώποι που αγαπιούνται

κι αν τους χωρίζουν θάλασσες μια μέρα συναντιούνται.

Εφιληθήκαν σταυρωτά που το έχουνε συνήθεια

και ύστερα αναχωρήσανε ψάρια να φαν κι ορνίθια.

Γιατί δεν επιτρέπεται μπριζόλες χοιρινές

να τρων οι μωαμεθανοί κι οι μωαμεθανές.

Μετά από τα φιλήματα νομίζω ήταν η ώρα

ν’αλλάξουν οι πρωθυπουργοί και οι σύζυγοι τα δώρα.

Μια ταμπακέρα ο έλληνας στον τουρκαλά χαρίζει

κι εκείνος τον ευχαριστεί γιατί πολύ καπνίζει.

κι ο Ερντογάν ένα χαλί

προσφέρει στον Καραμανλή,

που το είδε λίγο σκεφτικός χωρίς καν να μιλήσει

και είπε σ’ένα υπουργό να του το κουβαλήσει.

Πήγαν μετά και φάγανε κι αντάλλαξαν απόψεις

και γνώμες σαν τα κέρματα που έχουν δύο όψεις.

Σε όλα συμφωνούσανε ,μα μες τη συμφωνία

καθένας τους ξεχώριζε μεγάλη διαφωνία.

Ωστόσο ανακοινωθέν εβγάλανε κοινό

που λέγαν στα ζητήματα σε όλα’’σ υ μ φ ω ν ώ’.

Την άλλη μέρα το πρωί

ο τούρκος του τηλεφωνεί.

Τι μου την χάριζες Κωστή αυτή την ταμπακέρα;

Ζητούν αιτία οι στρατηγοί για να με κάνουν πέρα.

Σίγουρα τώρα γράφουνε οι άτιμοι φιρμάνι

πως πούλησα το Κα’ι’μακτσαλάν, Σέιχ Σου , Πασαλιμάνι.

Τι μου την χάριζες λοιπόν ω φίλε μου καλέ;;

Κοβω τσιγάρο σήμερα κι αρχίζω ναργιλέ.

Κι ακούει τον Καραμανλή.

Γιατί μου χάρισες εκείνο το χαλί;

Δεν το πατώ, φοβάμαι πως μπορεί να το τραβήξει

κανένας φίλος μου ‘’πιστός’’ και κάτω να με ρίξει.

Φίλε η χειρονομία σου κακός ειν ‘οιωνός.

Ο Μητσοτάκης που γελά πολύ είναι σκοτεινός.

14-5-04

Ο Καραμανλής εκλέγεται πρωθυπουργός 09-04-2004

Κώστας-Πατέρα, συ που δούλεψες πολύ μες τη ζωή σου,

δώσε μια γνώμη σήμερα σοφή για το παιδί σου.

Πες ποιον να βάλω υπουργό υγείας κι απασχολήσεως,

που είναι το θεμέλιο της κάθε κυβερνήσεως.

Πατέρας- Παιδί μου ,οι προεκλογικοί έχουν τελειώσει λόγοι

κι ως βλέπεις, ο πατέρας σου λίγο χορτάρι τρώγει.

Εγώ, όπως ξέρεις, στη ζωή δε δούλεψα ποτέ μου

κι άσε τα λόγια τα παχειά υιέ μου ω υιέ μου.

Το μόνο που κατάφερα απ’το καλό μου γάμο,

ήταν για την πατρίδα μου ,παιδί μου εσέ να κάμω.

Μια και τη γνώμη μου ζητάς, θα πω μονάχα τούτο¨.

Μην ενοχλήσεις πουθενά τους έχοντες τον πλούτο.

Κώστας-Ευχαριστώ πατέρα μου,τη γνώμη σου θ’ακούσω,

μα ίδρωσε το σώμα μου και πάω να το λούσω.

Πήγε στο σπίτι κι ήτανε στο μπάνιο η Νατάσα

και ευκαιρία βρίσκοντας το έρριξε στη μάσα.

Τον βρήκε που χλαπάκιαζε ,η μάνα των διδύμων

και του μιλά’.-Να γίνεις συ ο υπουργός τροφίμων.

Έτσι θα ξέρουμε κι εμείς τι βάζουμε στο στόμα

γιατί αν πάθεις τίποτε θα διαλυθεί το κόμμα.

Και τώρα που νικήσαμε,θαρρώ ειν’ευκαιρία,

να κάμεις, Κώστα, αν μπορείς τα δίδυμά μας τρία,

να εξασφαλίσω σύνταξη πολύτεκνης κι εγώ,

γιατί ειν’το μέλλον άγνωστο που λέει και το κοινό.

Η βουτιά της Σοφοκλέους 15-03-2000

Κι εκεί που περιμένουμε να γίνουν εκλογές,

επήραν τον κατήφορο μπλου-τζιπς και μετοχές.

Σαν βλέπει το ροβολητό ο Γιάννος προς τα κάτω,

δε μας γλυτώνει,σκέφτηκε, ακόμα και το ΝΑΤΟ.

Ακούει ο πρωθυπουργός τις θλιβερές ειδήσεις

και λέει, ρε Γιάννο άθλιε το σπίτι θα μου κλείσεις.

-Μα σύντροφέ μου τίποτε εγώ δεν έχω κάμει.

-Σπεύσε να κάμεις ρε, προτού μας πάρει το ποτάμι.

Πάει στη Ευρώπη ο υπουργός, μα άπρακτος γυρίζει

και στο χρηματιστήριο μπαρούτι πια μυρίζει.

-Νίπτω τας χείρας Πρόεδρε, που είπε κι ο Πιλάτος,

μα ήδη πλέον φαίνεται της Σοφοκλέους ο πάτος.

-Μπουρδολογείς πολύ συχνά κατηραμένε Γιάννο,

μα ίσως αν μιλήσω εγώ ,να πάρει προς τα πάνω.

Την ώρα που ο πρωθυπουργός στο Ζάππειο μιλούσε,

Οοδείχτης ο τρισάθλιος ατάκτως εβουτούσε.

Ποιος δάχτυλος ο ύπουλος τα νήματα κινούσε;

Ο Γιάννος τότε ανέκραξε:-Ποιον ωφελεί η πτώση

αν όχι τον Καραμανλή;Κοντά στο νου κι η γνώση *.

Το μήνυμα το έπιασε ο άντρας της Νατάσας

κι ενώ ο νους του σκέφτεται: ‘’ Μας έπιασε ο μπαγάσας’’

βγάνει φωνάρα δυνατή τη σκέψη να σκεπάσει:

-Λαέ το δείχτη ποιος μπορεί να τον επηρεάσει,

εκτός απ’την κυβέρνηση που’χει τα διαπλεκόμενα

συμφέροντα τ’αόρατα αλλά και τα φαινόμενα;

Πρέπει μακριά να στέκονται τα κόμματα προτείνω

απ’το χρηματιστήριο-συγνώμη- απ’το καζίνο.

Εγώ λαέ υπόσχομαι πως στις εννιά τ’Απρίλη,

για το χρηματιστήριο νέα μέρα θ’ανατείλει .

Θα ανεβάσουμε ψηλά τον άστατο το δείχτη,

να βγει ο φτωχός επενδυτής απ’τα’άτιμό του δίχτυ,

γιατί ως γνωστόν η δεξιά στης φτώχειας ειν’το πλάι

γι αυτό και πάντα στο δεξί το…ρόπαλο κρατάει.

Β. Θρήνοι επενδυτών

Βελάζουνε τα πρόβατα ,τα βόδια μουκανίζουν

και οι φτωχοί επενδυτές θυμούνται και δακρύζουν.

Θυμούνται πεντοχίλιαρα με τον Κολοκοτρώνη,

που μετοχές τα έκαμαν και τώρα γίναν σκόνη.

-Ανάθεμα τη μοίρα μου και μαύρη τύχη που’χα,

που πήγα να επενδυθώ μα μου’κλεψαν τα ρούχα.

-Τη Σοφοκλέους γύρευα και μόλις τηνε βρήκα,

εμπήκα για επένδυση,αλλά γυμνός εβγήκα.

-Χαίρε που είχα δυο δραχμές στα σίγουρα στο χέρι,

κλάψε που τρεις εγύρευα και πάει και το κεμέρι.

-Χαίρε που εγώ τον Αύγουστο δυο είχα πανωφόρια,

κλάψε που μου τα φάγανε του Μάρτη τα μποφόρια.

*διαδόταν ότι με ενέργειες κεφαλαιούχων της δεξιάς αντιπολίτευσης

συνέβη η πτώση των μετοχών.

Γ. Το τραγούδι της Σοφοκλέους

Ξέρω κάτι που όταν πέσει

Θ’ανεβεί πολύ δυσκόλως

Κι αν ακόμη πάρει θέση

Της ωραίας Λενιώς ο πόλος.

Κάποιου γέρου εννοώ

Το βιολί του το παλιό ,

Που ποτέ δε μουσικώνεται

Όσο κι αν αυτός κορδώνεται.

Ξέρω κάποιες μετοχές

Μες σε τσέπες αδειανές,

Που όταν πέσουν , με το ζόρι

Ξαναπαίρνουν τα’ανηφόρι.

Του φτωχού η μετοχή

Και του γέρου το βιολί

Έχει πάντα ίδιο χούι:

Τον αφέντη δεν ακούει.