Φίλοι παλιοί και γκαρδιακοί, αλλά και νέοι ωστόσο,
το μυστικό μας κώδικα θα σας ανακοινώσω.
Βεβαίως τον γνωρίζετε χωρίς να βγάλω λέξη,
μα θα τον πω καλύτερα, μήπως κανείς τα μπλέξει.
Τρώτε και πίνετε άρχοντες με τα χρυσά κουτάλια
κι αφήστε του φτωχού λαού να τρέχουνε τα σάλια.
Εμείς εδώ δεν ήρθαμε να μονάχα για να δούμε,
μα ήρθαμε να κάτσουμε, να φάμε και να πιούμε
και όταν έρθει ο καλός καιρός για να σαλπάρουμε,
επάνω στο καράβι μας τα άπαντα θα πάρουμε.
Όταν θα λέω εγώ ‘’σεμνά’’
εσείς ν’ακούτε αρπαχτά’’
Όταν θα λέω ‘’διαφθορά’’
εσείς σφυράτε αδιάφορα.
Όταν θα λέω ‘’ανοχή’’
εσείς ν’ακούτε ‘’αντοχή’’,
κι όταν θα λέω ‘’μηδενική’’
να μην αφήστε ούτε βρακί.
Πάρτε κάθε σας κουμπάρο
σύντροφο και οδηγό
και να μη φοβάστε Χάρο
όσο κυβερνώ εγώ.
Αυτά είναι γενικές αρχές για την καινούργια τάξη
και εμπιστεύομαι σ’εσάς αυτό να γίνει πράξη.
Σκυλιά μου κυνηγάρικα αμέσως ξεκινήστε
και βγήτε με όρεξη πολλή λαγούς να κυνηγήστε.
Πολλά σκυλιά το μήνυμα το πιάσαν στον αγέρα
και το κυνήγι αρχίσανε και νύχτα και ημέρα.
Τα φέρμανς κυνηγόσκυλα κι άλλα πολλών αστέρων
τα μονοπάτια δείχνουνε σε σμήνη κατωτέρων.
Σ’ομάδες χωριστήκανε και κατά κουμπαριές
κι αντήχησάνε τα βουνά από τις κουμπουριές.
Αδάμ, Πανάγο και Κωστή,
πέρασε πια η σαρακοστή
με τα φαγιά τα άνοστα,τα ελαφρά κι ανάλατα
και το άντερό μας λαχταρά παχειά τυριά και γάλατα.
Πιάσε Κωστή τον Όλυμπο κατά ΜΕΒΓΑΛ ροβόλα,
προχώρα αργά με προσοχή μη φας καμία φόλα,
τα δόντια τρόχισε καλά και τα βαρειά χαντζάρια
και μη γυρεύεις πια λαγούς, μα όρμα στα μοσχάρια.
Θέλω να φάω πολύ ψαχνό κι ας έχει και ορμόνες
γιατί όπου να’ναι έρχονται και παγεροί χειμώνες.
Μα η φύση όλα τα λαίμαργα μισεί και τα μεγάλα
κι εκεί που ο σκύλος πήδηξε και δάγκωνε τη σπάλα,
ξυπνάει το παχύδερμο και πολυφάγο βόδι
και ρίχνει μια γερή κλωτσιά με το δεξί του πόδι.
Το λάκτισμα το ένοιωσαν και οι σύντροφοί του ακόμα
και πόνεσαν που την μπουκιά τους πήραν απ’το στόμα.
Μα αν το μοσχάρι γλύτωσε που έχει γερό ποδάρι,
πόσοι λαγοί φαγώνοναι κι ουδείς παίρνει χαμπάρι;
15-9-2006