Σηκώθηκε πρωί-πρωί-κατά το μεσημέρι-
και το άστατο το βήμα του στη μάνα του τον φέρει.
Μάργκαρετ-Καλώς τον το λεβέντη μου τον μισοαρχηγό.
Στις δύσκολες τις ώρες σου εδώ είμαι κι εγώ.
Για πες μου ,στο συνέδριο θριάμβευσες και πάλι
ή κάποιο αλαζονικό σηκώθηκε κεφάλι;
Γιώργος-Ήρθα ρε μάδερ να σου πω τα νέα βάσανά μου
και κράτα το χεράκι μου ν’ακούεις την καρδιά μου.
Τούτος ο άστατος λαός έχει πολύ μυστήριο.
Τρεις μέρες απαρνήθηκα τ’ωραίο γυμναστήριο
και στο μπουντρούμι κλείνομαι με τριακόσιους άλλους,
που όλοι κάνουν τους σοφούς πράσινους παπαγάλους.
Αρχίζουν πρώτα οι μισοί τα ξύλινα τα λόγια
κι οι άλλοι μισοί που δεν ακούν κοιτάνε τα ρολόγια.
Πόσες φορές δεν άκουσα κι εγώ τα ίδια πράμματα;
Ήμουν παιδί και βρίσκομαι στα έφηβα γεράματα.
Μάργκαρετ.-Αν είναι ανιαρό ν’ακούς,πιο βαρετό’ναι όμως,
να λες εσύ, να ξαναλές «Υπάρχει κι άλλος δρόμος’’.
Γιώργος –Μα κάτι πρέπει να τους πω. Εγώ’μαι εξουσία
και του μεγάλου κόμματος κρατάω τα ηνία.
Μάργκαρετ-Κι αν τα κρατάς, μα μπόσικα πάρα πολύ τ’αφήνεις
κι ότι δεν έχεις την πυγμή εντύπωση τους δίνεις.
Γιώργος-Μα στις δικές σου πάντοτε στηρίζομαι υποδείξεις
και μπαίνω στο συνέδριο και προχωρώ σε ρήξεις.
Προτείνω στο συμβούλιο κι εκλέγονται οι νέοι
και φανερά απ’τους παλιούς, όχι, κανείς δε λέει.
Μη λες λοιπόν ειρωνικά,ότι πυγμή δεν έχω
κι ότι το θρόνο το μισό απ’το ΠΑΣΟΚ κατέχω.
Όμως μυστήριος ο λαός, δεν έχει πίστης ίχνη,
στη νέα σφυγμομέτρηση πιο χαμηλά με ρίχνει.
Ρίχνει και τον Καραμανλή με τόσα ημαρτημένα,
με το λαό είμαι κι εγώ, μα αυτός ρίχνει κι εμένα.
Η συμβουλή σου σκέφτηκα, ρε μάδερ, μήπως φταίει,
που πρότεινα στα όργανα να μπουν μονάχα νέοι.
Σκεφτόμουν και ύπνος έκλεισε νου και ματόφυλλά μου
και ο πατέρας πρόβαλε στην υπνοφαντασιά μου.
Μα ήταν πολύ σιωπηλός κι εγώ του λέω.΄-Κρίνε.
Πατέρας- Οι νέοι είναι για τσαπί, για κλάδεμα ποιος είναι;
Γιώργος-Αυτά τα λόγια μίλησε στο όνειρο ο πατέρας
κι ύστερα, πάει, χάνεται σαν απαλός αέρας.
Φεύγεις; Γι’αυτόν όταν μιλώ ευθύς μ’ εγκαταλείπεις
και μένω ολομόναχος στο μέσο κάθε λύπης,
που μου φωλιάζει στην καρδιά τους τελευταίους μήνες.
Μα ας πάρω το ποδήλατο να φύγουν οι τοξίνες.
