Διάλογος Γιώργου –Μάργκαρετ 3-2-2009

(κατά την εξέγερση και άφιξη των Κρητών αγροτών  στον Πειραιά,
που μετέφεραν και τα αγροτικά τους μηχανήματα)

Μάργκαρετ: Ω έαρ μου γλυκύτατον, ξανθό μου καλοκαίρι,
γιατί σε είδα να μου κλαις στου Πειραιώς τα μέρη;
Έτριβες τα ματάκια σου και σπάραξε η καρδιά μου.
Έλα κοντά μου αγόρι μου και πέσε στην ποδιά μου,
τα δακρυσμένα μάγουλα εγκώ να τα σφογγίσω
όμορφε γιε μου, πρωτογιέ να σε παρηγγορήσω.

Γιώργάκης: Στων αγροτών ,μανούλα μου, επήγα τον αγώνα
κι η άσπλαχνη κυβέρνηση μου ’ριξε δακρυγόνα.
Εγώ ποτέ δεν έκλαψα  ουδέ παιδάκι ακόμη
και μου ’βγαλαν με το στανιό, το δάκρυ οι αστυνόμοι.
Δεν ξέρω αν θα μου δοθεί ξανά η ευκαιρία,
γι’ αυτό, για όλα έκλαψα κι ως είπαν, με ανδρεία.
Θυμήθηκα και δάκρυσα  για σένα βρε μητέρα,
που δυο φορές εχήρεψες  για χάρη του πατέρα.
Θυμήθηκα και δάκρυσα για πέντε λόγους άλλους
και για τους εσωτερικούς στο Κόμμα αντιπάλους.
Πώς να μη κλάψουν, μάδερ μου, τα δυο μου τα ματάκια
που είδα τους κρητίκαρους με τα τρανά μουστάκια
και με τα στριφοκέρατα μπαστούνια τους στις χέρες ,
να ζητιανεύουν λίγα ευρώ μ’ευχές κα με φοβέρες;
Κάνοντας και παρήχηση του κάπα και του ρο,
πικρό το δάκρυ έχυσα προκαταβολικό
για ό, τι εγώ θα υποστώ στο κοντινό μου μέλλον,
όταν θα λάμψει ο πράσινος ο ήλιος ο ανατέλλων.
(Είδες μιλώ σαν να ’γινα αρχαιονεοέλλην
κι ως πρώην κύπριος γαμπρός  ξέρω και το παστέλλιν).
Έκλαψα που η κυβέρνηση, να …όπου να ‘ναι πέφτει
και το πρωί πρωθυπουργό  ορώ με στον καθρέφτη
και επειγόντως θα ζητώ να βρω τον ‘’ άλλο δρόμο’’ *
Δε θα τον βρίσκω πουθενά κι αυτό μου φέρνει τρόμο,
γιατί θα με καραδοκεί  εκειός …ο Βενιζέλος
χαμογελών σαρδόνεια να μου πετάξει βέλος.
Θα ‘ρθουν οι Τούρκοι, στο χορό τσαλίμια να τους κάμω
και πάνω στον ζεμπέκικο θα μου ζητούν τη Σάμο.
Θα’ ρθουν κι οι αμερικανοί να λένε : Σκύψε, σκύψε,
να δείχνουν τις πατούσες τους και να μου λένε :Γλύψε.
Για σκέψου τέτοια εποχή του χρόνου τέτοια μέρα
να φτάσουνε οι κρητικοί με πράσινη παντιέρα
να μου ζητάνε τα ευρώ κι εγώ να μην τα έχω;
Ω τι θα κάνω, μάδερ μου, δεν ξέρω ,δεν κατέχω,
αν σηκωθούν οι τρίχες τους και τ΄ άγρια μπαστούνια;
Ψάξε από τώρα να κρυφτώ σε ποία κορφοβούνια…

Μάργκαρετ: Ω μη φοβάσαι γιόκα μου, που είπε και μια άλλη.
Πρωθυπουργίας σάβανο, τιμήν έχει μεγάλη.**

*’’Υπάρχει κι άλλος δρόμος’’ είναι η καθημερινή ρήση του Παπανδρέου
**’’Είναι ωραίο σάβανον η βασιλεία’’ Το είπε η Θεοδώρα στον Ιουστινιανό.

3-2-2009

Αριστοκράτες 27-1-09

Είσθε οι αριστοκράτες της γης
(από το λόγο του προέδρου της δημοκρατίας Κ.Τσάτσου
προς τους αγρότες)

‘’Αν θες αριστοκράτης
να’σαι και πατριώτης,
γίνε ευθύς δραγάτης,
τσοπάνης ή αγρότης.’’
Αυτά κυρ Πρόεδρε είπες
και μου’διωξες τις λύπες,
γιατί τώρα μπορώ
να πάω στο χωριό ,
να πέσω φουκαράς
και να ξυπνήσω αγάς.

Σκηνές στο χωριό

Εκείνη-Ξύπνα αριστοκράτη μου.
Εκείνος-Άσε πονάει η πλάτη μου.
   Εχτές επήγα κι έπαιξα το γκλοφ στο περιβόλι
     μα  η αξίνα ήταν βαρειά, μου βγήκε η πλάτη όλη.

Εκείνος-Ξύπνα αριστοκράτισσα.
Εκείνη- Άσε με παραπάτησα.
    Χθες ήμουν στη δεξίωση που δίνανε τα βόδια,
     αλλά καθώς εχόρευα στραμπούλιξα τα πόδια.

Εκείνη-Σήκω και ήρθε πρόσκληση που έστειλ’ο κυρ όνος.
Εκείνος-Πες του πως δεν σηκώνεται νωρίς ένας βαρώνος.

Η εξέγερση των αγροτών (διαχρονικό)

(Αρχές φλεβάρη 1997 αγρότες της Θεσσαλίας με τα τρακτέρ τους απόκλεισαν την εθνική οδό Αθηνών- Θεσσαλονίκης στο ύψος της Λάρισας)
 Σαν τι είν’ο αχός που ακούγεται απ’τους μεγάλους δρόμους;
Μήπως οι Τούρκοι πλάκωσαν, μήπως σε γάμους πάνε;
Ουδέ οι Τούρκοι πλάκωσαν, ουδέ σε γάμους πάνε.
Οι αγρότες ξεσηκώθηκαν ενάντια στο γκουβέρνο.
Πιάνει Πλαπούτας τον Ισθμό, την Αλαμάνα Διάκος,
πάει Γρίβας στο Ξηρόμερο, στα Τρίκαλα Βλαχάβας.
Ζητούν ψωμί για τα παιδιά, κρασί για τους γερόντους,
ζητούν ταγή για τ’άλογα που σέρνουν τα τρακτέρια.
ζητούν να πάνε να χαθούν οι άρχοντες οι ψεύτες,
να μαντρωθούν οι άρπαγες και να πιαστούν οι κλέφτες.
Πού είσαι παππούλη μου να δεις τους νέους ζευγολάτες,
πώς σκώνουν το κεφάλι τους ,ισιώνουν το κορμί τους
και πώς κοιτάν κατάματα τους γλιστερούς αφέντες.
Δεν τους τρομάζει η παγωνιά, ουδέ το ξεροβόρι,
μόνο κοιτούν στον ουρανό που θ’ανατείλει ο γήλιος
και θα μοιράσει φως χρυσό σ’όλο το κόσμο δίκια,
μόνο κοιτάνε μακριά που θα προβάλει η νίκη.