Άρθρα με ετικέτες ‘μέτρα’

Μέτρα, μέτρα, μέτρα…7-2-12

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Ω Ελλάδα, ω Ελλάδα
που όπως βλέπομε εσχάτως
κυβερνά η ηλιθιάδα
και δεν είσαι πλέον κράτος.

Στα έξι μέτρα
όλο μας στήνουν
και με τα μέτρα
μας σιγοψήνουν.

Βάλαμε υπουργούς τσοπάνους
με κεφάλι αδειανό
και τους έκαμαν τυράννους
που βαράνε στο ψαχνό.

Πέφτουν τα μέτρα σα να’ναι βόλια,
ω βάστα τσέπη φτωχούλα,δόλια.

Έμειν’η γη μας
χωρίς ελπίδα
κι είν’η Βουλή μας
μια τυραννίδα.

Βαράν’τα μέτρα σα ναν’κανόνια
χτυπάνε γέρους, παιδιά κι εγγόνια.

Πέφτουνε μέτρα
μαζί πεντέξι,
ποιος έχει πέτρα
καρδιά, ν’αντέξει;

Υ.γ.Έχω σιχαθεί τη λέξη: μέτρα, μέτρα. Τι βαβούρα!!
Ας τ’αλλάξουνε για λίγο και ας πάρουν τη μεζούρα.
Ως αντίμετρο προτείνω για ισορροπίας χάρη,
να παν’όλοι, εκεί που παίζουν μήνα Μάη οι γαϊδάροι,
ένα σερνικό να βρούνε
και να παν να …μετρηθούνε.
7-2-12

Mέτρα 20-10-10

Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Μέτρα υπουργοί μας παίρνουν
να σωθεί η οικονομία
όλους άγρια μας γδέρνουν
μα είναι μείον τα ταμεία.

Κι όταν δουν πως το ζουμί μας
δεν το ήπιαν εντελώς,
νέα μέτρα οι υπουργοί μας.
‘’Ζήτω’’ κράζει ο λαός.

Και πηγαίνει να ψηφίσει
για ένα δήμαρχο ξανά,
που όταν βγει θα ξεφωνήσει:
-Τα ταμεία ειν’αδειανά.

Αδειανά τα παρατάνε,
αδειανά τα βρίσκουν όλοι
και αδίσταχτα ορμάνε
στου φτωχού το πορτοφόλι.
20-10-10

Ελπίδα 2-5-10

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Περπατώ στους ατέλειωτους δρόμους
την ελπίδα να βρω τη χαμένη,
μα δε βρίσκω παρά τροχονόμους
και στον τύπο διαβάζω τους νόμους
τη ζωή μου που έχουν δεμένη.

- Πού να’σαι τώρα ελπίδα κυρά μου;
- Έχεις φύγει κι ειν’άδεια η καρδιά μου.

- Είμ’εδώ και πετώ στον αγέρα
μα όλο φεύγω πιο πέρα, πιο πέρα.
Θα γυρίσω σε δώδεκα χρόνια
κι όποιοι ζουν θα με δούνε ξανά
μα θα’χω κι εγώ στα μαλλάκια μου χιόνια
και δεν θα ζεσταίνω, σαν πριν, τηνκαρδιά.
Είμ’η ελπίδα και έχω στεφάνι
κλωνάρια τα’Απρίλη, λουλούδια του Μάη.
Όταν γυρίσω θα΄μαι μια πλάνη,
δε θα δροσίζω όποιον διψάει.

Σημ. Γράφτηκε με παράκληση του γείτονά μου Πέτρου
που τον παράτησε η Ελπίδα του προχθές το βράδυ
ακολουθώντας τον Άντζελο Δονάτο (Μέρκελ-ΔΝΤ)

2-5-10

Γιώργος-Στρος Καν (πρόεδρος ΔΝΤ)* 30-04-10

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

(αγγλογαλλοελληνιστί)

Γιώργος - Θένκ βέρι–βέρι Ντομινίκ αγαπητέ μάι φρεντ,
χάρη σε σένα πέσανε σ’ένα λεπτό τα σπρεντ.
Ντομινίκ - Συγχαρητήρια από εμέ στο Γιώργο το λεβέντ,
που κάλεσε το ΔουΝουΤού στη χώρα του αφέντ
να δείξει και στους Έλληνες το τι σημαίνει γλεντ.
Πολίτης - Ελλάς πατρίδα γαλανή αγαπημένη …εντ.

*Μετά τη συμφωνία για τα σκληρά οικονομικά μέτρα,έπεσαν τα σπρεντ από
817 σε795 μονάδες

Σχόλιο Αλμούνια:
Οι Έλληνες θα γίνουνε στα σίγουρα αυτάρκεις
αν ευρεθεί το εμβόλιο της χειμερίας νάρκης.
Μισή χρονιά θα πέφτουνε στον ύπνο της αρκούδας,
μετά θα κάνουν τη γλυκειά ζωή της πεταλούδας.
Θα βγαίνουν όλοι στους αγρούς για γύρη σαν ζουζούνια
αφού δεν ήθελαν ν’ακούν τι έλεγε ο Αλμούνια.

30-04-10

Η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης από τους φορείς 3-3-10

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Οι αλαζόνες έχοντες:

Είμαστε εμείς στη χώρα μας τρανοί και πρωτοπόροι,
γιατί δεν μας γονάτισαν οι εισφορές κι οι φόροι.
Είμαστε εμείς που δίνομε και τη δική μας γνώμη,
για να γραφούν κι υπογραφούν στα μέτρα μας οι νόμοι.
Για εμάς το κράτος κουβαλά στη χώρα μας τα χρήματα
κι εμείς τα ξαναβγάνουμε σε ξένα καταστήματα
για κέρδος μεγαλύτερο και πιο πολλή ασφάλεια,
γιατί όλοι γνωρίζουνε της χώρας μας τα χάλια.
Είμαστε εμείς που δίνουμε και παίρνουμε με μίζες,
γιατί εδώ το λάδωμα έχει βαθειές τις ρίζες.
Λάδα η χώρα λέγονταν απ’τα πολλά λαδώματα,
μα μπήκε ένα Έψιλον από τ’αρχαία κόμματα.
Είμαστε εμείς οι δυνατοί, κανείς δεν μας σιμώνει
και αν χρεωκοπήσετε τ’αυτί μας δεν ιδρώνει.
Στο κάτω-κάτω της γραφής, πού είδατε την κρίση;
Και ποιος από την τάξη μας την έχει συναντήσει;
Εμείς πάντα εργαζόμαστε,
εμείς αγωνιζόμαστε
παλεύουμε
και κλέβουμε,
πουλάμε κι αγοράζομε
και πάντα κέρδος βγάζομε.

Πρωθυπουργός:

Ζούμε σε χώρα όμορφη και όποιος αμφιβάλλει,
ας φύγει, να’χουμε ήσυχο κι ασκότιστο κεφάλι.
Η χώρα έχει θάλασσα, βουνά και ηλιοφάνεια,
αλλά θα την βουλιάξουνε οι κλέφτες και τα δάνεια.
Κρατούσε ο Καραμανλής μία καυτή πατάτα,
καιγόταν και την πέταξε σ’εμένα τον …λεβέντη.
Μα εγώ θα πάρω εκδίκηση, θα βάλω να πληρώσει
όποιος κουμπάρος ή νονός τα έχει όλα τσεπώσει.
Προς το παρόν, ως να βρεθούν οι ένοχοι κι οι έχοντες,
καλώ όλους τους άνεργους και για τον άρτον τρέχοντες,
να δώσουν το υστέρημα και το μικρό όβολό τους,
για να σωθούμε όλοι μας …κι αυτό για το καλό τους.
Θα ανεβούν τα καύσιμα για τ’αυτοκίνητά σας,
γι’αυτό να παίρνετε ταξί να πάτε στη δουλειά σας.
Θα ανεβούνε οι τιμές και των τροφίμων όλων,
για να μη κάνετε κοιλιές και φουσκωμένον κώλον
και έτσι θα γλυτώσετε απ’τη χοληστερίνη
κι οικονομία για γιατρούς και φάρμακα θα γίνει.
Κόβονται επιδόματα, δώρα προνομιούχων,
αίρεται η μονιμότητα και των συνταξιούχων.
Αυτά τα μέτρα παίρνοντας, δε νοιώθω μοναξιά,
κι ο Μητσοτάκης συμφωνεί κι η άκρα δεξιά.

0 βολικός πολίτης:

Φάτε και πιείτε άρχοντες ουρήστε κι αλαφρώστε,
δε φταίτε εσείς πασάδες μου και ζόρι να μη νοιώστε.
Ο ανεγκέφαλος λαός αυτός μονάχα φταίει
που βούλιαξαν τη χώρα μας ελλείμματα και χρέη.
Δικό μου είναι το φταίξιμο, που το αφεντικό μου
δεν κόλλαε τα ένσημα στο βιβλιάριό μου.
Σα νέος λάθος έκαμα και κάποτε ερωτεύτηκα,
δεύτερο λάθος έκαμα και πήγα και παντρεύτηκα,
το λάθος συνεχίστηκε, παιδιά έκαμα τρία
κι επιβαρύνω με αυτά του Δήμου τα σχολεία.
Απ’τις Συκιές που κατοικώ και μέχρι το Βαρδάρι
ποτέ δεν πήγα μ’αστικό αλλά με το ποδάρι
κι αν όλοι μ’ακολούθαγαν, σε μία διετία
και τα ταξί θα βούλιαζαν και τα λεωφορεία.
Δικό μου είναι το φταίξιμο
που το’ρριξα στο τρέξιμο.
Φταίω, γιατί μην έχοντας καλύβην ή ακίνητο
χρεώθηκα κι αγόρασα -το ζώον- αυτοκίνητο
και μου εισάγει ο υπουργός βενζίνη από τα ξένα
και τ’άνισο ισοζύγιο οφείλεται σ’εμένα.
Φταίω εγώ, που αρρώστησα κι αντί να φάω μαντζούνι
για φάρμακα επλήρωσα φαρμακοποιό τσιγγούνη.
Φταίω, που ο δόλιος έφορος δεν μου κρατάει φόρο,
γιατί απ’το μεροδούλι μου δεν έχω άλλο πόρο.
Για τη γλυκεία πατρίδα μου δίνω και την ανάσα μου
και αν μου πάθει τίποτε θα κλαίω και στην κάσα μου.
Μη με κοιτάτε αν γελώ, έχω κι εγώ τα ζόρια μου,
γελάω να μη δείχνεται στον κόσμο η στενοχώρια μου.

Ο ενεργός πολίτης:

Εγερθείτε, εγερθείτε, όλοι αδέρφια μου ξυπνήστε
τον αγώνα ξεκινήστε.
Με ολόρθο το κεφάλι
σε μια δίχως τέλος πάλη.

Σηκωθείτε, σηκωθείτε
νέοι, γέροι κι παιδιά,
στον αγώνα όλοι μπείτε
με αλύγιστη καρδιά.

Οι εχθροί δεν ειν’οι ξένοι μα τ’ αχόρταγα τα σόγια
που εκτρέφουνε λαμόγια.

3-3-10


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.