Το κατάντημα 08-06-10

Τονε θυμάσαι φίλε μου τον υπουργό εκείνο,
που περπατούσε κορδωτός σα να’τανε κλαρίνο;
Που δυο φορές πρωθυπουργός εκόντεψε να γίνει,
μα είκοσι χρόνια υπουργός κατάφερε να μείνει;
Που άλλος στην κυβέρνηση δεν είχε κύρος όμοιο
και του’καναν υποδοχή σε κάθε αεροδρόμιο;
Που με βαρύγδουπες μακρές τις φράσεις του, μιλούσε
και δεν εκαταλάβαινε κανείς τι εννοούσε;
Αυτόν τον μέγα υπουργό και τον πρωτοκλασάτο
τον είδα χθες να σέρνεται με το κεφάλι κάτω.
Έτσι σκυφτός, περίλυπος το δαχτυλο κινούσε
κι εκείνους που αποκάλυψαν τις μίζες του, απειλούσε.
Γιατί σαν ήταν υπουργός δεχότανε δωράκια
κι αγόραζε πανάκριβα εδώ κι εκεί σπιτάκια.
Φτωχός πολύ και άνεργος στο κοινοβούλιο μπήκε
κι απ’το πολύ το δούλεμα τετράπλουτος εβγήκε.
“Εμείς πλέον δεν είμαστε μ’όλους τους άλλους ίσοι”
και ένα γάμο με ” μικράν ” τον κάνει στο Παρίσι.
Ο δικαστής ρωτήθηκε εάν θα τονε πιάσει
κι όπως κάθε άλλονε κοινό πολίτη θα δικάσει.
Δικαστής:-Είσαι καλά ρε φίλε μου, με αίσθημα ευθύνης;
Πιάνεται τέτοιος άνθρωπος και υπουργός αμύνης;
Μπορεί κανένα πύραυλο στην κατοχή του να’χει
κι εγώ μ’αυτή την πέννα μου θα παραβγώ στη μάχη;
08-06-10

Δημοτικό τραγούδι 01-06-10

Για υπουργό λουλούδι

Σαν πάς Μαντέλο μ’για νερό
κι εγώ στη βρύση καρτερώ.
Θα βρεις χιλιάδες τα ευρώ
στου πλάτανου τη ρίζα,
από τη ζήμενς μίζα.
Κι αν σε ρωτήσει η μάνα σου, Μαντέλο μ’ποιος στα χάρισε,
πες της, γι’αυτό δε ρώτησα,
μα κάποιος που τον πότισα
λόγω τιμής, μου τα’στειλε και έτσι ισοφάρισε.
Κι αν σε ρωτήσει ο γιόκας σου, δεν ντρέπεσαι πατέρα;
Πες του, τι ειν’αυτά που λες;
Οι υπουργοί χωρίς ντροπές
πάνε και πίσω και μπροστά την σήμερον ημέρα.
Κι αν σε ρωτήσουν μιαν αυγή και οι καλοί γειτόνοι
Μαντέλο μ’ποιος πληρώνει;
Πες, θα πληρώσουνε αυτοί, τ’αγγόνια, τα παιδιά τους
και πίνω στην υγειά τους

Κι αν σε καλέσουν βουλευτές και αρεοπαγίτες
να πας να καταθέσεις,
πες, μες στο σκυλολόι σας είναι πολλοί κοπρίτες,
μπορείς πολλούς να …(χ)(δ)έσεις.
01-06-10

Οι φωνές των ώμων 7-5-10

Περπατώ και κοιτάζω
τους ανθρώπους στους δρόμους.
Δεν μιλούν, μα διαβάζω
όσα λεν με τους ώμους.

“Δε βαριέσαι” σου λέει
αν κουνάει τον ζερβί..
Το σακκάκι του φταίει
αν κουνάει τον δεξί.

Τονε τρώει η πλάτη
αν κουνά και τους δύο
ή τον έχει σακάτη
της ζωής το φορτίο.

Μια μικρή τους τεντώνει
για να δείξει το στήθος
κι άλλη μια τους μαζώνει
που φοβάται το πλήθος.

Υπουργός αν μονίμως
ένα ώμο του γέρνει,
καμιά σκέψη, στον άλλον
το σακκίδιο φέρνει.
7-5-10

Μην ακούς υπουργού διαβεβαιώσεις αν θες το λογικό σου να διασώσεις 1-3-10

Υπουργός, πρώτη μέρα:
Δεν πρόκειται να κόψουμε του Πάσχα σας το δώρο,
γιατί θα το πληρώσουνε οι πλούσιοι με φόρο.

Δεύτερη μέρα:
Δε θα κοπεί, μα αν κοπεί θα ειν’ανάγκης μέσο,
μα τέτοια ιδέα άθλια ποτέ δε θα σχωρέσω.

Τρίτη μέρα:
Το δώρο σας εκόπηκε, μα βούλωσε μια τρύπα.
Αυτό το μέτρο το ορθό απ’την αρχή το είπα.

Ένας πολίτης:
Εγώ με το φιλότιμο ποτέ, ποτέ δεν παίζω,
μα το κεφάλι του υπουργού μετά χαράς το χέζω.

1-3-10