Το γράμμα του Κατρούγκαλου 11-12-2016

Κυριακή 11 Δεκέμβριος 2016

Αγαπητοί μου σύντροφοι, της Γης οι κουρασμένοι

ακόμη σας εξαπατούν οι  άλλοι οι πουλημένοι,

πως κόβω τις συντάξεις σας, εγώ κάθε βδομάδα

μα ψέμα μεγαλύτερο δεν άκουσε η Ελλάδα.

Μειώσεις κάθε δίμηνο εγώ έκαμα μικρές

και τελευταία  μηνιάτικες και αναδρομικές

που σίγουρα ουδέποτε αυτό θα το μαθαίνατε

αν για λεφτά στην τράπεζα καθόλου δε πηγαίνατε.

 

Αν δείτε κάποια διαφορά στη σύνταξη να μπαίνει,

αυτή θα είναι αύξηση πολύ καλά κρυμένη

μα γράφτηκε ως μείωση να γελαστούν οι ξένοι.

-Ασάφεια δημιουργική που λεν κι οι μορφωμένοι-.

Όπως μου λέει η τρόικα, θαυμάσια περνάτε

κι η σύνταξη αν λιγόστεψε πολύ καλά τα πάτε.

Φάρμακα δε χρειάζεστε, γεροί είσαστε ακόμη

και στις πλατείες τρέχετε σα μαραθωνοδρόμοι.

Με λίγα λόγια δηλαδή, αν και συνταξιούχοι

εσείς είστε στη χώρα μας οι πιο προνομιούχοι.

Εσείς μόνοι στηρίζετε την οικογένεια τώρα

μα και ελπίδα από σας προσμένει όλη η χώρα.

Γέροντες υπερήλικες, χορτάσατε ψωμί,

γι αυτό παραμερίσετε με δόξα και τιμή

κι αφήστε όλο το ΕΚΑΣ εις τας δικάς μου χείρας

για να μη κόψω πιο πολύ τη σύνταξη της χήρας,

που έχασε το σύντροφο στα ογδόντα της η μαύρη

κι όταν γυρίσει σπίτι της καντήλι μόνο θαύρει.

Αν ρίξετε και μια ματιά στη γειτονιά σας όλοι

δε θε να δείτε άνθρωπο που νάχει πορτοφόλι,

πλην από σας που έχετε κι ας είναι μισοάδεια,

μα οι άλλοι είναι άνεργοι και ζούνε στα σκοτάδια.

Θα κόψω τς  επικουρικές  για τρία μόνο χρόνια

κι αν δε κοπούνε σήμερα, τις χάνετε αιώνια.

Μα νάστε όμως σίγουροι κι ακούστε το καλά

σαν έρθει η ανάπτυξη που μας χαμογελά

η πρώτη πρώτη αύξηση θα πάει στις συντάξεις

και ό,τι πει ο Κατρούγκαλος γίνεται αμέσως πράξις.

Κι αν ίσως κάποιοι από σας θα βρίσκονται στα Ηλύσια,

πρώτος εγώ, λόγω τιμής, θα βάλω κυπαρίσια!!!

 

Απάντηση συνταξιούχων

Ως πότε παληκάρια

θα ζούμε νηστικοί

και θάναι σα μοσχάρια

πολλοί πολιτικοί;

Καθένας ας αφήσει

το σπίτι και ΚΑΠΗ

και με τις πατερίτσες ,

μπαστούνια και το πι

να βγούμε στον αγώνα

για νέο Μαραθώνα.

Όλοι μαζί  ντουγρού

να πάμε στου υπουργού

τη περιπαίχτρα μάπα

να δώσουμε μια φάπα.

Στο δρόμο που πηγαίναν  τα ΜΑΤ τους συναντούν

και δίχως να ντραπούνε τους γέροντες χτυπούν.

Ο υπουργός δε θέλει ν’ακούσει ή να τους δει

μα στέλνει με κλητήρα γραμμένη διαταγή

να πάνε να δηλώσουν χρυσά και τιμαλφή.

 

Απάντηση ενενηντάχρονου μπροστάρη

Εγώ έχω τρία τιμαλφή και δήλωση θα κάνω.

Τα δύο κάπου κρέμονται, το ένα δε το πιάνω.

Βοήθησέ με να το βρω

και πάρε συ το θησαυρό.

11-11-2016.

Οργανισμός Ηνωμένων Ενόπλων Δυνάμεων (ΟΗΕΝ) 15-11-2016

Τρίτη 15 Νοέμβριος 2016

Οι βόμβες πέφτουνε βροχή, ρημάζουν το Χαλέπι

κι όλος ο κόσμος απαθής τους σκοτωμένους βλέπει.

Κι οι σκοτωμένοι είναι παιδιά κι οι μάνες τους μαζί

κι όποιος δεν πρόλαβ’άμαχος να φύγει ή να κρυφτεί.

 

Αφού χορτάσαν αίματα των ισχυρών τα μάτια

και μπούχτισαν  κοιτάζοντας ανθρώπινα κομμάτια

κι αφού “συγκινηθήκανε” οι άδειες τους καρδιές

συνέρχοντ’οι μεταλλικές και κρύες  κεφαλές

να δουν.. και κάποια απόφαση να πάρουν αν μπορούνε

για κείνους που δολοφονούν κι εκείνους που πεινούνε:

 

-Τι λες λοιπόν θα κάνουμε καμιά εκεχειρία

και φάρμακα να στείλουμε στη δύστυχη Συρία;

 

-Αλλά το κυριώτερο να θάψουν τους νεκρούς

που μέσα στα χαλάσματα τους βλέπουμε σωρούς;

 

-Φοβούμαι μην εμφανιστεί κι επιδημία τώρα

που δεν θ’αφήσει ζωντανό σ’ολόκληρη τη χώρα.

και λόγο δε θα έχουμε να ρίχνουμ’εκεί πέρα

όχι τις βόμβες διασποράς αλλ’ούτε και μια σφαίρα.

 

-Θα κλείσει κάθε οπλική καλή βιομηχανία

και θ’αυξηθεί στις χώρες μας η φτώχεια κι  ανεργία.

Και όλοι συμφωνήσανε και είπαν μ’ένα στόμα:

-Ας ρίξουμε τις βόμβες μας που στοκ έχομε ακόμα.

 

-Εκεχειρία κάνουμε για δεκαπέντε μέρες

χωρίς να σταματήσουμε να εκπέμπουμε φοβέρες

και νομιστεί πως κλείσαμε διάρκειας ειρήνη

γιατί στο μέλλον ούτ’εγώ δε ξέρω τι θα γίνει.

Όπλα καινούργια βγάλαμε που δεν τα δοκιμάσαμε

γιατί μ’αυτά που είχαμε τους στόχους μας δεν πιάσαμε

κι εμείς μόνο τους στόχους μας και… άλλα δε κοιτάμε.

 

-Κι εδώ αν δεν τα ρίξουμε θα βρούμ’ αλλού να πάμε.

15-11-2016

Συνάντηση εκκλησίας και πολιτείας για το μάθημα των θρησκευτικών 5-10-2016

Τετάρτη 5 Οκτώβριος 2016

Δηλώσεις πολιτικών

Τσίπρας: Είδα τους άγιους γέροντες που ώριμη έχουν σκέψη

κι είναι καιρός, εσκέφτηκα, κανείς να τους πιστέψει.

Τόσα κλωθογυρίσματα έκαμα σ’ένα χρόνο

αλλάζω και τη πίστη μου κι αν θέλω μετανοιώνω.

Καμμένος: Κοιτώντας κάτασπρες πυκνές και ιερές γενειάδες

δεν είν’σωστό, θεώρησα, να’χουμε δυο Ελλάδες.

Ορθοδοξία και Ελλάδα

μία σημαία μια λαμπάδα.

Φίλης: Μπροστά σε ράβδους δίμετρες και ποιμαντορικές

επείστηκα οι γνώμες τους πως είναι λογικές.

5-10-16

0 χαζός 14-6-2016

Τρίτη 14 Ιουνίου 2016

Ένα χαζό τον έβριζαν κι αυτός χαμογελούσε

και σκώνοντας τα χέρια του τον κόσμο χαιρετούσε.

Τσούρμο παιδιά που διάβαιναν σταθήκαν να χαζέψουν

και ευκαιρία βρήκανε με τον χαζό να παίξουν.

Του βγάζανε τη γλώσσα τους, μπεμπέ-μπεμπέ φωνάζαν,

τονε χειροκροτούσανε, γειά σου μεγάλε κράζαν.

Για μια στιγμή τους φάνηκε τα μάτια πως γουρλώνει

κι ένα παιδί του πέταξε μισό σάπιο λεμόνι.

Σιγά-σιγά όλα τα παιδιά οπωρικά αρπάξαν,

κι  ένα σωρό στον άνθρωπο το φουκαρά πετάξαν.

Κάποια γιαγιά που διάβαινε και είδε το συμβάν

σταυροκοπιέται λέγοντας: -Μη ρε παιδιά. Αμάν!!

Κοιτάει  προσεχτικότερα τον λεμονοδαρμένο

και λέει σιγά από  μέσα της: -Καλύτερ’ας πηγαίνω.

Ετούτος είναι υπουργός εάν δε κάνω λάθος

κι απ’τα λεμόνια ας φυλαχτώ που ρίχνονται με πάθος.

Τα τραγούδια μας 15-5-2016

Κυριακή 15 Μαΐου 2016

Τα τελευταία χρόνια κάθε κυβερνήτης μας, που πάει στη Ευρώπη για κάποια συμφωνία συναντιέται με  αξιωματούχους που τον πλακώνουν στα φιλιά, σερνικοί και θηλυκοί. Επιστρέφοντας λέει το παρακάτω αλληγορικό τραγούδι.

 

Για τα θερμά σου τα φιλιά που μου’χεις χαρισμένα

υπόγραψα μνημόνιο, αγάπη μου,  με σένα.

Πάντοτε θα σε πληρώνω

δίχως να τα ξεχρεώνω

 

Ο έρως είναι δανειστής σκληρός και χαρατσώνει,

χωρίς αξιολόγηση κουβέντα δε σηκώνει.

Πάντοτε θα σ’αγαπάω,

συνεχώς θα σου χρωστάω.

 

Αυτό το δάνειο το βαρύ θα το’χω όσο θα ζήσω

κι ούτε με διαπραγμάτευση δε θα σου το ξοφλήσω.

Πάντοτε θα με παιδεύεις

δίχως να μου το κουρεύεις.

 

Και ο λαός λέει το δικό του απελπισμένο τραγούδι

Ανάθεμά σε ρε ευρώ, ανάθεμά σε Ευρώπη

που κάνεις κι υποφέρουνε εκατομμύρια ανθρώποι.

Θέλαμε τα μεγαλεία

κι ήρθαμε σε συμμαχία

με αναπτυγμένες χώρες

μα μας βρήκε καταιγίδα

μας χτυπάν άγριες μπόρες,

χάσαμε κάθε ελπίδα

και περνάμε μαύρες ώρες.

 

Με δυνατούς εμπλέξαμε να βγούμε αναπτυγμένοι

αλλ’όμως την πατήσαμε, βρεθήκαμε δεμένοι.

Ο κόσμος ο αναπτυγμένος

λέγεται πολιτισμένος.

μα είναι ζούγκλα με θεριά

που τα πιο μεγάλα αρπάζουν

και σκληρά κατασπαράζουν

τα αδύνατα μικρά.

 

Εξάπλωσα να κοιμηθώ με δυο σκληρά ευρώ

μα την αυγή που ξύπνησα βρήκα ένα μαλακό.

Μαλακό ή σκληρό ευρώ

μου’φαγε όλες τις δραχμές

και θυμάμαι τον καιρό

που’ταν τζάμπα ο καφές

τζάμπα και τα μπρόκολα.

Άφραγκος τώρα γυρίζω

κι όπου και να είμαι βρίζω

της Ευρώπης τα πρωτόκολλα.

 

15-5-2016

Πρωταπριλιάτικο 01-04-2016

Παρασκευή 1 Απρίλιος 2016

Μία καινοτόμα λύση

για να βγούμ’από τη κρίση.

 

Πάω σε βιομήχανο, παραγγελιά του δίνω,

να βάλει στην  εξάτμιση, λύρα, βιολί,  κλαρίνο.

 

Στην πρώτη την ταχύτητα θα παίζει αργό συρτό,

στη δεύτερη τον τσάμικο ή καλαματιανό,

τον κότσαρη τον πόντιο θ’ακούμε με την τρίτη,

με πεντοζάλη η τέταρτη θ’αναστενάζει η Κρήτη.

Στο ρελαντί ο  οδηγός θα πίνει και θα τρώει,

στην πέμπτη και ανώτερη θα βγαίνει μοιρολόι.

Εάν τα όργανα αυτά στις εξατμίσεις μπούνε,

οι θόρυβοι οι απαίσιοι θα εξαφανιστούνε,

σ’ορχήστρες θα μεταβληθούν ατέλειωτες οι δρόμοι

και οι γριές θα βγαίνουνε κι αυτές σεργιάνι ακόμη.

Αντί κλαρίνα οι βοσκοί μπορούν να’χουν φλογέρα

να νοιώθουνε πως βρίσκονται εκεί στα πλάγια πέρα.

Για όποιον κοιμάται όρθιος, τρομπέτα γυαλισμένη,

ν’ακούει εγερτήριο στ’αμάξι όταν μπαίνει.

Πολιτικοί  μπορούν ν’ακούν τις κλασσικές ωδές

αν και αυτοί αρέσκονται στις ίδιες τους  χορδές.

 

Η ιδέα αυτή ταχύτερα μπορεί να γίνει αλήθεια

απ’όσα ακούμε στη Βουλή αεροπαραμύθια,

που κάθε μας κυβέρνηση μπλαμπλά, μπλαμπλά, μπλαμπλίζει

και  κάθ’αντιπολίευση γαβγάβ, γαβγάβ, γαβγίζει.

Το ισχυρό φύλο 15-03-2016

Τρίτη 15 Μαρτίου 2016

Σα φτάσουν τα γεράματα που ο καιρός θα φέρει

στ’αδύναμο αντρόγυνο ποιος είν’το πάνω χέρι;

 

Σκηνή στο χωριό

Μπάμπω:-Αφέντη το τραπέζι μας δυο ώρες πια στρωμένο,

έχει κρυώσει το φαΐ κι ακόμα περιμένω.

Το καφενείο έκλεισε, δε ξέρω πού γυρίζεις.

Μου φαίνεσ’όμως σκεφτικός και βλέπω πως δακρύζεις.

Μήπως και πρασινίσανε οι κόκκινες γραμμούλες

και τις διαβαίνει η τρόικα κι αρχίζει τις ρεμούλες;

Μας μείωσαν τη σύνταξη, μας κόψαν το ΕΚΑΣ;

Χαρά στο πράμμα που’κοψαν!Μη κάθεσαι και σκας.

 

Κι αν θα μας κόψουν και το φως να ζούμε στο σκοτάδι

δε θα μας κόψουν τις ελιές, θα βγάνουμε το λάδι

να τρώμε και ν’ανάβουμε τα βράδια το καντήλι.

Ψωμί, κρεμμύδια έχομε, νερό και χαμομήλι.

Ας πάν’όλοι στο διάολο, για εμάς λίγα τα χρόνια

ας ξεσκωθούνε τα παιδιά, μαζί τους και τ’αγγόνια.

Λόγο βαρύ ξεστόμισα, ας με σχωρέσ’ο Θέος

μα αυτοί μας κακοπόρεψαν, αυτοί κάμαν το χρέος.

 

Μας ξαναφέρνουν στα παλιά τα χρόνια μας με βία

αυτά  τ’αδούλευτα κορμιά που πήραν εξουσία.

Σάμπως να να μη ποτίσαμε ποτέ αυτό τον τόπο

με αίμα και με ίδρωτα και το σκληρό μας κόπο.

Παιδούλες μεροκάματο, θυμάμαι, που πηγαίναμε

μας τάιζαν ξιδόψωμο κα πάλε δε χορταίναμε.

Ας παν’εκείθε που’ρθανε, καημένε δε βαρυέσαι,

μον’κάθεσαι και χολοσκάς και μου στενοχωριέσαι.

 

Μονάχα πρόσεξε πολύ να μη σε πιάσει γρίπη

γιατί ο γιατρός στ’αγροτικό δυο χρόνια τώρα λείπει.

 

Γέρος:-Στεναχωρέθηκα κυρά, γιατί ένας γνωστός μου,

συμπαίκτης μου στην τράπουλα και λίγο κολλητός μου,

με την κυρά κουβέντιαζε κι εκείνη εθυμήθηκε

πως μια φορά στα νιάτα της με άλλον εκοιμήθηκε.

Αυτός του βαροφάνηκε γλυστράει απ’το μπαλκόνι

και σπάει το ποδάρι του, χτυπάει και το σαγόνι.

 

Μπάμπω:-Ρούφα τώρα τη σούπα σου κι αυτά μη τα προσέχεις.

Εμείς ισόγειο μένουμε και κίνδυνο δεν έχεις.

Προτάσεις για επίλυση του προσφυγικού 15-02-2016

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016

Μέρκελ προς ΝΑΤΟ:-Η ανατολή κι η δύση έχουν κάμει συμμαχία

κι έξι χρόνια πολεμάνε για να σώσουν τη Συρία.

Μάχονται να τη γλυτώσουν απ’τον ίδιο πρόεδρό της

θέλουν να τη λευτερώσουν απ’τον ίδιο το λαό της.

Πρόσφυγες χιλιάδες φεύγουν απ’τη δύστυχη Συρία

περπατώντας και μ’αμάξια διασχίζουν την Τουρκία

κι αφού φτάσουν στις ακτές της τούρκοι έμποροι τους παίρνουν

και στα ελληνικά  παράλια με κινδύνους ξαποστέλνουν.

Όσοι από πνιγμό σωθούνε, η ανίκανη Γραικία

δίχως έλεγχο τσ’αφήνει ν’ανεβούν στη Γερμανία.

 

Επειδή να τα χαλάσω δε μπορώ με το Σουλτάνο

που του δίνω τα λεφτά μου και με βρίζει κι από πάνω

-έρωτας είναι αυτός κι εγώ τι μπορώ να κάνω;-

λοχαγοί και πεζοναύτες τώρα που δε πολεμάτε,

να μη κάθεστε και τζάμπα τρώτε, πίνετε, μεθάτε,

κατεβείτε στου Αιγαίου τα γαλάζια τα νερά

να μαζεύτε των προσφύγων τα κακόμοιρα μωρά,

που στις βάρκες τα στοιβάζουν τούρκοι και τα παρατούνε

και δε νοιάζονται πού πάνε ούτε καν κι θα αν πνιγούνε.

 

Θα μπορούσατε βεβαίως, όπως λέει κι η λογική,

να σταθείτε στης Τουρκίας την ακτή τη δυτική

και κανείς ούτε με βάρκα ούτε μπάνιο να κινάει

και με κίνδυνο στη Λέσβο ή νησί άλλο να πάει.

Όμως φτιάξαμε ένα κόσμο που όλοι τα’χουμε χαμένα

και μυαλό να μη ζητάτε περισσότρ’από μένα.

 

Μα στο έργο σας ετούτο να’σαστε προσεχτικοί

να μη θίξετε των τούρκων οποιαδήποτε χορδή.

Είνα βάρβαροι εκείνοι, είναι βίαιοι, βαρβάτοι,

για τα πρώτα δε με νοιάζει μα μου λέει το τρίτο κάτι.

Όπου βρουν αδυναμία  προσπαθούν με κάθε τρόπο

να φερθούνε προς τους άλλους μ’οθωμανικό τον τρόπο.

 

Ένας πεζοναύτης:-Αν σε πόλεμο δε πάμε κι έργα κάμουμε ειρήνης

σκέφτεσαι βραβείο Νόμπελ για εμάς να το προτείνεις;

 

Μέρκελ:-Είναι όντως ευκαιρία τώρα που’χουμε ερήνη

και το Νόμπελ ο καθένας σ’οποιονε γουστάρει δίνει,

κι εγώ πρόταση να κάμω για το ΝΑΤΟ το γενναίο

που θα σώσει τα παιδάκια που θα πέφτουν στο Αιγαίο.

Άκουσα πως κάποιοι άλλοι μάζεψαν υπογραφές

να το δώσουν σε ψαράδες έλληνες και σε γριές

που’βγαλαν μισοπνιγμένο νεογέννητο μωρό

και του δώσανε να φάει γάλα με το μπιμπερό.

Μα εσείς με τα καράβια και τ’αεροπλανοφόρα

που θα σώσετε χιλιάδες μοναχά σε μία ώρα,

δικαιούσθ’όλα τα Νόμπελ του υπόλοιπου αιώνα..

 

αν βεβαίως ψυχή ζώσα μείνει απ’άλλο σας αγώνα.

15-2-16

Δυο εικόνες σε μία 9-2-2016

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016

Α

Έν’ άλογο είδα μια φορά βαρειά τραυματισμένο

ν’αργοπεθαίνει μοναχό μες σ’ένα αγρό πεσμένο.

Κοράκια πάνε κι έρχονται και γύρω του πετάνε

και κρώζουνε χαρούμενα και παίζουν και γλεντάνε.

Και τα σκυλιά τ’αδέσποτα πήραν το μονοπάτι

μυρίζοντας ν’αρπάξουνε κι αυτά κάνα κομμάτι..

 

Β

Ακούω παιδάκια πως πεινούν στα ελληνικά σκολειά,

χωρίς ελπίδα βλέπω νιους να βρουν κάποια δουλειά,

ζευγάρια μ’οικογένειες να είν’απολυμένα,

βλέπω λαμόγια αχόρταγα πώς είναι βολεμένα,

λένε για λίστες της ντροπής από φοροφυγάδες

που έξω απ’τη χώρα βγάλανε ευρώ κατά χιλάδες.

Κι όταν ακούω πολιτικούς τι λένε, τι ζητούνε

όταν θα πάνε στη Βουλή ή στα κανάλια βγούνε,

και όταν βγάζουν στο σφυρί της χώρας τα κομμάτια

κι οι δανειστές να μας ζητούν της Παναγιάς τα μάτια,

ο νους μου πάει στη σκηνή κι εικόνα που ξανάδα…

Ένα πανέμορφ’άλογο πεσμένο κι η Ελλάδα.

 

9-2-2016

Στον φαρμακοποιό μου 20-1-2016

Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2016

Αν δεν υπήρχαν οι γιατροί πολλοί ασθενείς θα ζούσαν,

μα δίχως τους  φαρμακοποιούς θα αποχαιρετούσαν

τον κόσμο με τις έμορφες και τα γλυκά πεπόνια.

Φαρμακοποιέ, να’σαι καλά, να ζήσεις πολλά χρόνια,

να μαστορεύεις φάρμακα  με γνώση και μεράκι,

τον πόνο να γλυκαίνουν μας κι ας έχουνε φαρμάκι.

 

Σύ  την πίεση ελαφρώνεις,

και τη γρίππη μου σκοτώνεις

και μπουνιές με πείσμα δίνεις

της κακιάς χοληστερίνης.

 

Συ,που μου’δωσες κι ελπίδα

να μου ‘’φας’’ την πιτυρίδα,

κάτσε φκιάξε κι ένα χάπι

για το κρύο το σατράπη,

που τη μύτη μου παγώνει

και μου τρέμει το σαγόνι.

 

Κι επειδή «να προλαβαίνω»

προτιμώ απ’τη «θεραπεία»,

ένα χάπι περιμένω

για τη πείνα και νηστεία.

 

20-1-2016


Αρέσει σε %d bloggers: